Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ


Η ναυμαχία της Σαλαμίνας υπήρξε μιας κοσμοϊστορικής σημασίας σύγκρουση. Αν και γνωρίζουμε με ακρίβεια το έτος διεξαγωγής της ναυμαχίας, δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια την ακριβή ημερομηνία διεξαγωγής της, η οποία τοποθετείται στο τελευταίο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ. με πιθανότερες ημερομηνίες διεξαγωγής την 22η, 28η ή 29η Σεπτεμβρίου.
Ο Ξέρξης, μετά τις Θερμοπύλες, συγκέντρωσε το στρατό του και κινήθηκε νότια. Ένα άλλο τμήμα του στρατού του κινήθηκε προς τη Φωκίδα, με σκοπό να λεηλατήσει τη χώρα των Φωκέων. Στο μεταξύ το περσικό τμήμα που εισέβαλε στη Φωκίδα άρχισε να σκορπά τον τρόμο και το θάνατο. Οι κάτοικοι πόλεων και χωριών εγκατέλειπαν βιαστικά τα σπίτια τους και κατέφευγαν στα βουνά. Οι Φωκείς, ανίκανοι να αντιπαραταχτούν στις περσικές μάζες, εξαπέλυσαν έναν άγριο ανταρτοπόλεμο κατά των εισβολέων. Παρόλα αυτά 13 πόλεις καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Οι Πέρσες έκοβαν μέχρι και τα οπωροφόρα δέντρα, σκότωναν τα οικόσιτα ζώα και όποιον άτυχο γέρο ή ασθενή δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί. Ωστόσο, όταν έφτασαν στους Δελφούς υπέστησαν τρομακτική καταστροφή. Ο Ηρόδοτος αποδίδει την καταστροφή των Περσών σε θεϊκή παρέμβαση. Ωστόσο, είναι πιο πιθανό να τους διέλυσαν οι Φωκείς, προκαλώντας κατολισθήσεις και θάβοντας τους στρατοπεδευμένους Πέρσες, με τα βράχια του Παρνασσού. Εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο το ορεινό έδαφος της πατρίδας τους, οι Φωκείς, ενεργώντας με μικρά, ελαφρά αποσπάσματα ακοντιστών και σφενδονητών, προκάλεσαν τρομακτικές απώλειες στους εισβολείς, υποχρεώνοντάς τους να υποχωρήσουν.
Ωστόσο, στόχος του Ξέρξη δεν ήταν η κατάκτηση της ορεινής Φωκίδας, αλλά της Αθήνας, σε πρώτη φάση και της Πελοποννήσου κατόπιν. Η Αθήνα ήταν η δεύτερη σε ισχύ ελληνική πόλη και δικαίως ο Πέρσης βασιλιάς πίστευε ότι η υποταγή της θα εξασθενούσε κατά πολύ την κοινή ελληνική προσπάθεια. Φτάνοντας στη Βοιωτία, οι Πέρσες κατέστρεψαν τις Θεσπιές και τις Πλαταιές, οι κάτοικοι των οποίων απομακρύνθηκαν, ενώ οι ικανοί να φέρουν όπλα άνδρες ενώθηκαν με τις λοιπές ελληνικές δυνάμεις στον Ισθμό.

Με προτροπή του Θεμιστοκλή εκκενώθηκε και η Αθήνα. Οι άμαχοι στάλθηκαν στην Τροιζήνα, στην Αίγινα και στη Σαλαμίνα, ενώ οι στρατιώτες και τα πλοία συγκεντρώθηκαν επίσης στον Ισθμό. Ελάχιστοι Αθηναίοι, κυρίως ηλικιωμένοι, παρέμειναν στην πόλη και οχυρώθηκαν στην Ακρόπολη, πίσω από ένα ξύλινο τείχος, εφαρμόζοντας κατά κυριολεξία το χρησμό που έλαβαν οι Αθηναίοι από το μαντείο των Δελφών, ότι δηλαδή τα ξύλινα τείχη θα έσωζαν την πόλη τους.
Οι Πέρσες επιχείρησαν να πάρουν με το μέρος τους, τους Αθηναίους, αλλά οι τελευταίοι απέρριψαν τους όρους τους, δηλώνοντας πως μόνο όταν αλλάξει πορεία ο ήλιος στον ουρανό, θα συνθηκολογήσουν οι Αθηναίοι με τους Πέρσες. Έτσι, η στρατιά του Ξέρξη εισέβαλε στην Αττική και τη λεηλάτησε άγρια. Ύστερα εισέβαλε και στην πόλη των Αθηνών και με ευκολία εξουδετέρωσε τους λιγοστούς υπερασπιστές της Ακρόπολης. Κατόπιν ισοπέδωσε την πόλη και έστειλε αγγελιαφόρο στα Σούσα για να αναγγείλει το «χαρμόσυνο» γεγονός.
Η πτώση της Αθήνας προκάλεσε πάντως κρίση και στο ελληνικό στρατόπεδο. Οι Πελοποννήσιοι άρχισαν να οχυρώνουν τον Ισθμό, προετοιμαζόμενοι να αντιμετωπίσουν εκεί τους εχθρούς. Ο ελληνικός στόλος, αποτελούμενος από 378 τριήρεις, εκ των οποίων οι 180 αθηναϊκές, είχε συγκεντρωθεί στη Σαλαμίνα. Ο περσικός στόλος συγκεντρώθηκε επίσης στα ανατολικά παράλια της Αττικής. Οι δύο αντίπαλοι παρέμειναν στις θέσεις τους για τρεις εβδομάδες. Ο Ξέρξης περίμενε οι Έλληνες να διασπαστούν και οι μεν Πελοποννήσιοι να αποχωρήσουν πίσω από τον Ισθμό, αφήνοντας τους Αθηναίους στην τύχη τους.
Στο ελληνικό στρατόπεδο επικρατούσε ένταση. Ο Θεμιστοκλής επέμενε να ναυμαχήσει ο ελληνικός στόλος στο στενό της Σαλαμίνας, εκεί όπου η περσική αριθμητική υπεροχή μπορούσε να εξουδετερωθεί. Οι Σπαρτιάτες και οι Κορίνθιοι όμως αντιδρούσαν, κατηγορώντας τον ότι ενδιαφερόταν απλώς για τα συμφέροντα της πόλης του. Στο θυελλώδες πολεμικό συμβούλιο που ακολούθησε υπήρξε μεγάλος εκνευρισμός και ο αρχηγός του συμμαχικού ελληνικού στόλου, ο Ευρυβιάδης, σήκωσε το μπαστούνι του να χτυπήσει το Θεμιστοκλή. Εκείνος τότε του είπε το περίφημο «πάταξον μεν, άκουσον δε», σύμφωνα με τον Πλούταρχο.
Τελικά, ο Θεμιστοκλής έπεισε τους άλλους ναυάρχους για την αναγκαιότητα της διεξαγωγής της ναυμαχίας στο στενό της Σαλαμίνας. Εξάλλου, για να προλάβει κάθε νέα αντίδραση, ο Θεμιστοκλής, έστειλε κρυφά στον Ξέρξη τον υπηρέτη του Σίκινο, ο οποίος ενημέρωσε «εμπιστευτικά» τον Ξέρξη ότι δήθεν οι Έλληνες σκόπευαν να αποχωρήσουν από την περιοχή και θα ήταν σκόπιμο να τους επιτεθεί και να τους συντρίψει.

Οι Πέρσες έπεσαν στην παγίδα και άρχισαν να συγκεντρώνονται στα ανατολικά της Σαλαμίνας. Παράλληλα έστειλαν μια ακόμα μοίρα 200 πλοίων προς το στενό της Φανερωμένης – απέναντι από τη σημερινή Νέα Πέραμο (Μεγάλο Πεύκο)-, με σκοπό να αποκλείσουν από παντού τους Έλληνες και να τους καταστρέψουν. Τη νύκτα της 27ης προς 28η, ή κατά άλλους της 28ης προς 29ης Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ. , η περσική αρμάδα γλίστρησε αργά στα νερά του Σαρωνικού.
Οι Πέρσες αποβίβασαν άγημα στην Ψυτάλλεια και έλαβαν θέσεις μάχης με τα νώτα τους στην αττική ακτή, από τα σημερινά Παλούκια, μέχρι τον Κερατόπυργο του Κερατσινίου. Ο ελληνικός στόλος είχε επίσης λάβει θέσεις από τα Παλούκια της Σαλαμίνας μέχρι το ακρωτήριο των Αμπελακίων, με τα νώτα του στην ακτή της Σαλαμίνας. Μια μικρή κορινθιακή μοίρα αποσπάστηκε από τον υπόλοιπο στόλο με σκοπό να επιτηρεί την περσική μοίρα των 200 πλοίων που στάλθηκε να περικυκλώσει τους Έλληνες.
Ο ελληνικός στόλος βρισκόταν πλέον κυκλωμένος στα νερά της Σαλαμίνας. Κάθε οδός διαφυγής είχε αποκοπεί και το μόνο που απέμενε ήταν η σύγκρουση με τους εχθρούς. Οι Πέρσες ανέπτυξαν το στόλο τους με μέτωπο 300 πλοία, σε βάθος 3 –4 σειρών. Δεξιά τάχθηκαν τα φοινικικά πλοία – οι Φοίνικες ήταν οι καλύτεροι ναυτικοί του Ξέρξη-. Στα αριστερά τάχθηκαν τα ιωνικά πλοία και στο κέντρο τα υπόλοιπα. Τα 200 πλοία που στάλθηκαν στο στενό της Φανερωμένης ήταν αιγυπτιακά. Ο ίδιος ο Ξέρξης θα παρακολουθούσε την ναυμαχία από έναν χρυσό θρόνο που έστησαν γι’ αυτόν στην πλαγιά του όρους Αιγάλεω, στο σημερινό Πέραμα.
Οι Έλληνες επίσης ανέπτυξαν τον στόλο τους. Απέναντι στους καλύτερους ναυτικούς του Ξέρξη τάχθηκαν οι καλύτεροι ναυτικοί της Ελλάδας, οι Αθηναίοι. Στα δεξιά τάχθηκαν οι Πελοποννήσιοι και οι Αιγινήτες και στο κέντρο τα πλοία των άλλων Ελλήνων. Αρχιναύαρχος ήταν ο Σπαρτιάτης Ευρυβιάδης. Τη διοίκηση των αθηναϊκών πλοίων είχε ο Θεμιστοκλής.
Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί ότι, βάσει του αριθμού των πλοίων που διέθεταν, οι Αθηναίοι είναι απίθανο να παρατάχτηκαν μόνο στο αριστερό, εφόσον διέθεταν τα μισά από τα συνολικά 378 ελληνικά πλοία. Πιθανότατα η ελληνική παράταξη να αποτελούνταν από δύο μόνο «κέρατα», το αριστερό υπό τον Θεμιστοκλή και το δεξιό υπό τον Ευρυβιάδη. Άλλη πιθανότητα είναι οι Έλληνες να κράτησαν με μικρές δυνάμεις το κέντρο, συγκεντρώνοντας τον επίλεκτο αθηναϊκό στόλο στο αριστερό, εφόσον γνώριζαν ότι οι Φοίνικες ήταν η ελίτ του περσικού ναυτικού και αν αυτοί συντρίβονταν τίποτε δεν μπορούσε να τους στερήσει τη νίκη.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί, ότι οι Έλληνες είχαν συνεχείς επαφές με τους Ίωνες συμπατριώτες τους, οι οποίοι ακολουθούσαν με τη βία τον Ξέρξη, ήδη πριν από τη μάχη των Θερμοπυλών και τις 3 ναυμαχίες στο ακρωτήριο Αρτεμίσιο. Οι Ίωνες σε πολλές περιπτώσεις βοήθησαν τους συμπατριώτες τους, μεταδίδοντας ακριβείς πληροφορίες για τον εχθρό. Είναι λοιπόν λογικό ο Θεμιστοκλής και ο Ευρυβιάδης να υποθέσουν ότι οι Ίωνες τριήραρχοι δε θα πολεμούσαν και τόσο φανατικά εναντίον τους. Το βράδυ άλλωστε, πριν από τη ναυμαχία, όπως αναφέρει ο Διόδωρος, οι Ίωνες έστειλαν κρυφά έναν Σάμιο να ενημερώσει τους Έλληνες ναυάρχους για το εχθρικό σχέδιο και τη διάταξη μάχης των Περσών. Και η πληροφορία αυτή μάλλον έχει βάση.
Έχοντας λάβει τις διατάξεις μάχης τους οι δύο στόλοι αντίκριζαν ο ένας τον άλλο. Ο Ηρόδοτος αναφέρει πως οι Έλληνες έπλευσαν κατά των Περσών, αλλά αμέσως ανέκρουσαν πρύμνη και υποχώρησαν. Πάντα σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ακούστηκε μια γυναικεία φωνή – προφανώς της θεάς Αθηνάς – η οποία είπε στους Έλληνες : «Δαιμόνιοι, μέχρι πότε θα υποχωρείτε ;». Επίσης, σύγχυση επικρατεί σε ότι αφορά το πώς άρχισε η ναυμαχία. Οι μεν Αιγινήτες δηλαδή υποστήριζαν ότι πρώτοι επιτέθηκαν αυτοί κατά των εχθρών, οι δε Αθηναίοι υποστήριζαν ότι εκείνοι άνοιξαν τη μάχη.
Στην πραγματικότητα ο ελληνικός στόλος κινήθηκε συντεταγμένα κατά των εχθρών. Όχι όμως πριν οι άνδρες του, ναύτες, κωπηλάτες και πεζοναύτες, ψάλλουν όλοι μαζί τον παιάνα, το περίφημο «Εμπρός παιδιά των Ελλήνων. Ελευθερώστε την πατρίδα, τα τέκνα και τις γυναίκες σας, τους ναούς σας, τους τάφους των προγόνων σας. Νυν υπέρ πάντων ο αγών»! Περίπου 80.000 στόματα έψαλλαν ταυτόχρονα τον παιάνα, σκορπώντας ρίγη συγκίνησης και έξαλλο ενθουσιασμό.
Αμέσως μετά, με σύντονη κωπηλασία, οι ελληνικές τριήρεις κίνησαν μπροστά. Τα περσικά πλοία κινήθηκαν και αυτά με σκοπό να προσβάλουν τα ελληνικά. Εξαιτίας του πλήθους τους όμως, σε συνδυασμό με τη στενότητα του χώρου, σύγχυση άρχισε να επικρατεί στις γραμμές τους. Όταν μάλιστα άρχισε να πνέει ο συνηθισμένος για την εποχή ανατολικός άνεμος, τα πλοία του περσικού αριστερού παρασύρονταν και έπεφταν πάνω στα πλοία του κέντρου και αυτά με τη σειρά τους στα πλοία του δεξιού. Όταν ολόκληρη η περσική γραμμή είχε αποδιοργανωθεί οι έμπειροι Έλληνες τριήραρχοι επιτέθηκαν με τα έμβολα, στα ακάλυπτα πλευρά των περσικών σκαφών. Δεκάδες περσικά σκάφη χάθηκαν έτσι άδοξα.
Παρόλα αυτά τα μεγαλύτερα από τα ελληνικά περσικά πλοία αντεπιτέθηκαν, επιχειρώντας να προσκολληθούν στα ελληνικά και να τα κυριεύσουν με έφοδο των πεζοναυτών που μετέφεραν. Τότε εκτυλίχτηκαν επικές σκηνές. Πέρσες και Έλληνες γίνονταν ένα κουβάρι πάνω στα καταστρώματα. Χιλιάδες πυρφόρα βέλη έσκιζαν τον ουρανό. Ακόντια, πέτρες, μολυβένια βλήματα σφεντόνων, καρφώνονταν και κτυπούσαν. Άνδρες έπεφταν, πνίγονταν, βλαστημούσαν, έφτυναν τον αντίπαλο κατάμουτρα. Με τα χέρια, με τα όπλα, με τα κουπιά, τα πληρώματα των δύο στόλων είχαν εμπλακεί σε μια θανάσιμη πάλη. Μόνο οι Ίωνες φαίνεται ότι τηρούσαν επιφυλακτική στάση.
Οι Αθηναίοι αποδείχτηκαν πολύ ανώτεροι των Φοινίκων. Κατάφεραν και έσπασαν την αντίπαλη παράταξη στο σημείο εκείνο, ρίχνοντας τα μισά φοινικικά πλοία στα βράχια. Οι Φοίνικες τσακίστηκαν, άνδρες και συντρίμμια πλοίων γέμισαν τις ακτές. Ο Ξέρξης έκπληκτος παρατηρούσε την εξέλιξη της ναυμαχίας. Οι γραμματείς που είχε μαζί του κατέγραφαν τα συμβαίνοντα.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο μεγάλος ήρωας της στιγμής ήταν ο Αθηναίος πλοίαρχος Αμεινίας, ο οποίος αφού διέσπασε τη φοινικική παράταξη, άρχισε να καταδιώκει την τριήρη της βασίλισσας της Αλικαρνασσού Αρτεμισίας, η οποία συμπολεμούσε με τους Πέρσες και την οποία είχαν επικηρύξει οι Αθηναίοι – με το ποσό των 10.000 δραχμών – γιατί θεωρούσαν δεινό μια γυναίκα να εκστρατεύει εναντίον τους. Η Αρτεμισία για να γλιτώσει επιτέθηκε σε μια περσική τριήρη την οποία και καταβύθισε.
Ο Αμεινίας, βλέποντας το συμβάν, θεώρησε ότι είχε κάνει λάθος και ότι επρόκειτο για ελληνικό πλοίο. Αλλά και ο Ξέρξης θεώρησε ότι το πλοίο που είχε βυθίσει η Αρτεμισία ήταν ελληνικό και είπε: «οι γυναίκες μου πολεμούν ως άνδρες και οι άνδρες μου ως γυναίκες». Οι Φοίνικες ηγεμόνες που βρίσκονταν δίπλα στον Ξέρξη έσπευσαν τότε να κατηγορήσουν τους Ίωνες, αλλά εκείνη τη στιγμή ένα ιωνικό πλοίο βύθισε ένα αθηναϊκό. Ο Ξέρξης βλέποντας το συμβάν διέταξε να θανατωθούν οι Φοίνικες συκοφάντες. Σταδιακά, μετά τη συντριβή της φοινικικής μοίρας και το περσικό κέντρο συντρίφτηκε. Ύστερα από αυτό ο περσικός στόλος τράπηκε σε φυγή.
Την ίδια ώρα και η αιγυπτιακή μοίρα είχε συντριβεί από τους Κορίνθιους στο στενό της Φανερωμένης. Ο Κορίνθιος ναύαρχος Αδείμαντος σκοτώθηκε, πολεμώντας ηρωικά στο σημείο αυτό. Συνολικά, οι Πέρσες έχασαν περί τα 400 πλοία, με τουλάχιστον 60.000 άνδρες τους. Επίσης, το άγημα που είχε καταλάβει την Ψυτάλλεια σφαγιάστηκε από ένα ελληνικό άγημα με επικεφαλής τον Αθηναίο Αριστείδη (το λεγόμενο Δίκαιο). Ο ελληνικός στόλος είχε χάσει μόλις 40 πλοία. Το σχέδιο του Θεμιστοκλή είχε πέρα για πέρα επιτύχει.
Η ελληνική νίκη στη Σαλαμίνα είχε τεράστια σημασία. Ήταν η πρώτη νίκη των συνασπισμένων Ελλήνων κατά των εισβολέων. Αποτέλεσε επίσης τρομακτικό πλήγμα για το κύρος του Ξέρξη, ιδίως απέναντι στους υποτελείς του λαούς. Σε ό,τι αφορά τις διαμάχες των Ελλήνων ναυάρχων, σύγχρονοι μελετητές, υποστηρίζουν ότι δεν αποτελούσαν παρά φήμες, που επίτηδες διαδόθηκαν για να παραπλανήσουν τους Πέρσες.
Αξίζει τέλος να αναφερθούν τα ονόματα των πλοιάρχων που διακρίθηκαν στη ναυμαχία. Όπως αναφέρθηκε, ονομαστός έμεινε ο Αθηναίος Αμεινίας, αλλά και ο Αιγινήτης Πολύκριτος. Επίσης διακρίθηκε ο Νάξιος πλοίαρχος Δημόκριτος, ο οποίος βύθισε 5 εχθρικά πλοία.

Δέκα ακραία μέρη του πλανήτη!

Ο πλανήτης διαθέτει πανέμορφες εικόνες, άλλες συνηθισμένες και άλλες παράδοξες, όμως υπάρχουν και ακραία σημεία που τον κάνουν να ξεχωρίζει.
Στη λίστα που ακολουθεί θα δείτε ποια μέρη χρήζουν της προσοχής μας σε αυτό τον τόπο…
1. To πιο θερμό μέρος
Έρημος Lut (Ιράν)
Μεγαλύτερη θερμοκρασία: 71°C
perierga.gr - 10 ακραία μέρη του πλανήτη!
2. Το πιο απομακρυσμένο μέρος από το κέντρο της Γης
Βουνό Chiborazo (Ισημερινός)
Ύψος: 6.310 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας
perierga.gr - 10 ακραία μέρη του πλανήτη!
3. Ο ψηλότερος καταρράκτης
Salto Angel (Βενεζουέλα)
Ύψος: 984 μέτρα
perierga.gr - 10 ακραία μέρη του πλανήτη!
4. Το πιο κρύο κατοικίσιμο μέρος
Oymyakon (Ρωσία)
Χαμηλότερη θερμοκρασία: −71,2°C
perierga.gr - 10 ακραία μέρη του πλανήτη!
5. Το πιο ξηρό μέρος του κόσμου
Ξηρές κοιλάδες McMurdo (Ανταρκτική)
perierga.gr - 10 ακραία μέρη του πλανήτη!
6. Το πιο απομακρυσμένο κατοικίσιμο νησί
Tristan da Cunha (Μεγ. Βρετανία)
Απόσταση: 3.218 χιλιόμετρα από την πιο κοντινή ήπειρο
perierga.gr - 10 ακραία μέρη του πλανήτη!
7. Το μεγαλύτερο βάθος της θάλασσας
Τάφρος των Μαριαννών (Ινδονησία- Ιαπωνία)
Βάθος: 11.035 μέτρα υπό το βυθό
perierga.gr - 10 ακραία μέρη του πλανήτη!
8. Το πιο υγρό μέρος του κόσμου
Mawsynram, Ινδία
11,872 mm βροχόπτωσης το χρόνο
perierga.gr - 10 ακραία μέρη του πλανήτη!
9. Η μεγαλύτερη πιο απότομη πλαγιά
Βουνό Thor (Καναδάς)
Μήκος πλαγιάς: 1.250 μέτρα
perierga.gr - 10 ακραία μέρη του πλανήτη!
10. Το χαμηλότερο ύψωμα
Νεκρά Θάλασσα (Ιορδανία)
Ύψος: 422 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας
perierga.gr - 10 ακραία μέρη του πλανήτη!

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

ΤΑ ΝΟΟΚΙΝΗΤΑ ΑΝΤΙΒΑΡΥΤΙΚΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ


Αρχείο:Jean Auguste Dominique Ingres, Apotheosis of Homer, 1827.jpg
Η αποθέωση του Ομήρου,
πίνακας του Jean Auguste Dominique Ingres

Γράφει ο Λεωνίδας Μανιάτης

Η
 Οδύσσεια, η ιστορία του νόστου του βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα τον οποίο οι θεοί έκαναν να περιπλανιέται στις θάλασσες για δέκα χρόνια αφού απέπλευσε από την Τροία με προορισμό την ιδιαίτερη πατρίδα του, την νήσο Ιθάκη, είναι ένα από τα κορυφαία λογοτεχνικά έργα της παγκόσμιας αρχαίας λογοτεχνίας. Είναι όμως ένα κείμενο το οποίο προκαλεί διχασμό των απόψεων όσον αφορά αν δημιουργήθηκε ως μία καθαρά φανταστική ιστορία, ή αν, εκτός από τα μυθολογικά στοιχεία, έχει και πληροφορίες – γεωγραφικής και τεχνολογικής φύσης – που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Έτσι άλλοι διαβάζουν την Οδύσσεια απλά ως λογοτεχνία κι άλλοι μελετούν κάθε της στοίχο για να αντλήσουν πληροφορίες και να διεξάγουν έρευνες πάνω σε αυτήν.
Ό
σοι υποστηρίζουν πως τα λόγια του Ομήρου έχουνε στοιχεία αλήθειας μέσα τους είναι επηρεασμένοι από το γεγονός ότι μέχρι και τα μέσα του 19ου αιώνα, όλοι πίστευαν πως και η Ιλιάδα του Ομήρου ήταν ένα καθαρά φανταστικό παραμύθι. Το 1873 και το 1876 όμως, ο Ερρίκος Σλήμαν, με τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις του στην Τροία και στις Μυκήνες αντίστοιχα, έφερε στο φως αποδείξεις, τόσο για την ύπαρξη των ομηρικών πόλεων στις γεωγραφικές θέσεις όπου ο Όμηρος τις προσδιόριζε, όσο και για τον Τρωικό πόλεμο για τον οποίο μας μιλά η Ιλιάδα. Με τον ίδιο τρόπο πιστεύουνε πολλοί πως και στην Οδύσσεια, το άλλο του μεγάλο έργο, ο Όμηρος δεν έγραφε μόνο μύθους και φανταστικά στοιχεία, αλλά πως, ένα τμήμα έστω των όσων λέει στην Οδύσσεια, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Έτσι το νησί των Λωτοφάγων, το νησί των Λαιστρυγόνων, τα νησιά της Κίρκης και της Καλυψώς, το νησί των Φαιάκων και άλλες τοποθεσίες της Οδύσσειας έχουν γίνει αντικείμενα πολλών ερευνών…
Α
πό όλα τα «μυθικά» νησιά της Οδύσσειας – γιατί η Ιθάκη σίγουρα υπάρχει – αυτό το οποίο ίσως ελκύει περισσότερο το ενδιαφέρον του ερευνητή, είναι το νησί των Φαιάκων. Δεν χρειάζεται κανείς να είναι κοινωνιολόγος για να διακρίνει πως η κοινωνία των Φαιάκων είναι η πιο πολιτισμένη από όσες συναντά ο Οδυσσέας στο ταξίδι του για την Ιθάκη· ο λαός των Φαιάκων ζει παίρνοντας ό,τι χρειάζεται από την θάλασσα και όντας απαλλαγμένος από την βία του πολέμου. Είναι ένας ναυτικός λαός εργατικός αλλά και γλεντζές που αγαπά την τέχνη (τραγούδι, χορός) και την καλοπέραση και έχει ως έθιμο να βοηθά τους ναυαγούς να γυρίσουν ο καθένας στην πατρίδα του. Θα ‘λεγε κανείς ότι η κοινωνία των Φαιάκων αποτελεί μία ουτοπία για τον καιρό τόσο της μυκηναϊκής, όσο και της ομηρικής εποχής, πόσο μάλλον για σήμερα…
Ο
ι Φαίακες, περήφανοι για την καταγωγή τους, κατά τον Όμηρο, είναι «αγχίθεοι» καθώς είναι συγγενείς των θεών. Αυτό δίνει στον πολιτισμό τους μία άλλη υπόσταση. Μία πολιτισμική υπόσταση που για τους αρχαίους συνεπαγόταν κάποιες μεταφυσικές «θεϊκές» ιδιότητες με τις οποίες είναι προικισμένα τα πλοία που ναυπηγούσαν, ή κάποιες προηγμένες τεχνολογικές και φυσικές γνώσεις, όπως υποστηρίζουν οι σύγχρονοι ερευνητές της Οδύσσειας.
File:Francesco Hayez 028.jpg
Ο Οδυσσέας στην αυλή του Αλκίνοου,
πίνακας του Francesco Hayez

Τα πλοία των Φαιάκων είναι κάθε άλλο παρά συνηθισμένα πλοία. Ας δούμε όμως τι λέει ο ίδιος ο Όμηρος γι’ αυτά:  (σε μετάφραση Αργύρη Εφταλιώτη)
οὐ γὰρ Φαιήκεσσι κυβερνητῆρες ἔασιν,
οὐδέ τι πηδάλι' ἐστί, τά τ' ἄλλαι νῆες ἔχουσιν·
ἀλλ' αὐταὶ ἴσασι νοήματα καὶ φρένας ἀνδρῶν,
καὶ πάντων ἴσασι πόλιας καὶ πίονας ἀγροὺς   
ἀνθρώπων καὶ λαῖτμα τάχισθ' ἁλὸς ἐκπερόωσιν
ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμέναι· οὐδέ ποτέ σφιν
οὔτε τι πημανθῆναι ἔπι δέος οὔτ' ἀπολέσθαι.
Μετάφραση:
Γιατί δεν ταξιδεύουνε οι Φαίακες με ποδότες,
μηδ' έχουν τα καράβια τους τιμόνια, καθώς τ' άλλα,
παρά μονάχα τους το νου μαντεύουνε του ανθρώπου,
κι όλων τις χώρες ξέρουνε και τα παχιά χωράφια·
κι ολόταχα περνούν και πάν στης θάλασσας τα πλάτια,
σε αντάρα και σε σύννεφα κρυμμένα· και δεν έχουν
κανένα φόβο ή να χαθούν ή να βλαφτούν ποτές τους.
Οδύσσεια, ραψωδία θ΄, στ. 557-563

νηυσὶ θοῇσιν τοί γε πεποιθότες ὠκείῃσι
λαῖτμα μέγ' ἐκπερόωσιν, ἐπεί σφισι δῶκ' ἐνοσίχθων·
τῶν νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα."
Μετάφραση:
έχοντας θάρρος στα γοργά καράβια τους, που σκίζουν
τα πέλαα με τη συνεργιά του θεού του κοσμοσείστη,
που σαν πουλιά γοργοπετούν ή σαν του νου τη σκέψη.»
Οδύσσεια, ραψωδία η΄, στ. 34-36

κίρκος ὁμαρτήσειεν, ἐλαφρότατος πετεηνῶν·
ὣς ἡ ῥίμφα θέουσα θαλάσσης κύματ' ἔταμνεν,

Μετάφραση:
Κι έτρεχ' εκείνο μιά χαρά, που μήτε κιρκινέζι,
το πιο γοργό πετάμενο, θα μπόρειε να το φτάξη
Οδύσσεια, ραψωδία ν΄, στ. 87-88

Όπως μας πληροφορεί λοιπόν ο Όμηρος, τα πλοία των Φαιάκων:
Ø  Ήταν νοοκίνητα, δηλαδή, μπορώντας να διαβάσουν την ανθρώπινη σκέψη, πληροφορούνταν απ’ αυτήν και όχι από κάποιο χειροκίνητο όργανο όπως το τιμόνι.
Ø  Είχαν τεχνητή νοημοσύνη καθώς, έχοντας «νοήματα κα φρένας νδρν», δύνανται να επιλέξουν αν πρέπει να εκτελέσουν μία εντολή ή όχι.
Ø  Είχαν ένα είδος «σκληρού δίσκου» γεωγραφικών δεδομένων, καθώς ήξεραν «πάντων πόλιας κα πίονας γρος».
Ø  Είχαν μηχανισμό τεχνητής αντιβαρυτικής αιώρησης που τους επέτρεπε να πετάνε «ς ε πτερν ἠὲ νόημα» (σαν τα πουλιά ή σαν την σκέψη). Λογοτεχνική-μυθολογική παρατήρηση: αν τα πλοία των Φαιάκων ακουμπούσαν την θάλασσα, ο Ποσειδώνας, ο θεός των θαλασσών θα τα βύθιζε, όπως τόσες φορές έκανε στα πλοία που μετέφεραν τον Οδυσσέα. Γιατί όχι κι αυτήν την φορά, αν το πλοίο δεν πέταγε;
Ø  Είχαν εξαιρετικά γρήγορους κινητήρες που του επέτρεπαν να αναπτύσσει ταχύτητα γρηγορότερη από κάθε πετούμενο βιολογικό οργανισμό («κίρκος μαρτήσειεν, λαφρότατος πετεηνν· ς ίμφα θέουσα θαλάσσης κύματ' ταμνεν») που έκανε τον Όμηρο να παρουσιάσει την κίνησή του με αυτήν της ανθρώπινης σκέψης...
Ø  Είχαν μανδύα οπτικής κάλυψης που τους επέτρεπε να γίνονται αόρατα στα μάτια των εχθρών τους σαν να είναι «έρι κα νεφέλ κεκαλυμμέναι» (καλυμμένα με αντάρα και συννεφιά).
Ø  Είχαν ασπίδα πιθανώς ηλεκτρομαγνητικού πεδίου που δεν επέτρεπε στους εχθρούς να τα βλάψουν («οδέ ποτέ σφιν οτε τι πημανθναι πι δέος»).
Ό
μως, αν και μέσα από την Οδύσσεια μας δίνεται λεπτομερής αναφορά των ικανοτήτων των πλοίων των Φαιάκων, δεν διασώζεται ούτε ο τρόπος ναυπήγησής τους, ούτε ο τρόπος λειτουργία τους ώστε να μπορέσουμε, διαβάζοντας τις οδηγίες κατασκευής και χρήσης θα ‘λεγε κανείς, να ανακατασκευάσουμε έτσι απλά ένα τέτοιο πλοίο και να το χρησιμοποιήσουμε. Αυτό είναι κάτι λογικό δεδομένου του ότι ο Όμηρος, όταν στο δεύτερο μισό του 8ου προ Χριστού αιώνα, έγραφε, συλλέγοντας στοιχεία από την τότε προφορική – δεν έχουν βρεθεί παλαιότερες γραπτές πηγές – παράδοση, για γεγονότα που συνέβησαν πάνω από 400 χρόνια παλιότερα (μάλλον την περίοδο 1190-1170 προ Χριστού) είναι απολύτως λογικό, ακόμα κι αν αρχικά υπήρχαν κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες να ξεχάστηκαν. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν χαρακτηρίζονταν από την – αν μη τι άλλο ορθή – συνήθεια των αρχαίων Αιγυπτίων να καταγράφουν και να αρχειοθετούν τα πάντα.
Η
 αλήθεια είναι πως μέχρι σήμερα κανένα από τα πλοία των Φαιάκων δεν έχει βρεθεί. Όχι επισήμως τουλάχιστον διότι, κατά καιρούς, πολλά έχουν ακουστεί. Έτσι δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι υπήρχαν. Δεν μπορούμε όμως να πούμε με βεβαιότητα κι ότι δεν υπήρχαν καθώς στις μέρες μας ξέρουμε ότι η τεχνολογία μπορεί να επιτρέψει – αν όχι σήμερα στο κοντινό μέλλον – την δημιουργία ενός τέτοιου αντιβαρυτικού νοοκίνητου πλοίου. Οι δε θεωρίες ότι οι αρχαίοι κατείχαν τεχνολογία κατά πολύ ανώτερη της σημερινής υπάρχουν και συνδέονται με τα πλοία αυτά. Τι συνέβαινε στην πραγματικότητα; Ευελπιστούμε πως, κάποια στιγμή, θα διεξαχθεί μία έρευνα που θα μας διαφωτίσει…  

Αληθινή ιστορία: Νευροχειρούργος ξύπνησε από κώμα 7 ημερών-Δηλώνει πως υπάρχει ζωή μετά το θάνατο



re2-620x330


Νευροχειρούργος του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, και ένας από τους εγκυρότερους…πρώην σκεπτικιστές για τη ζωή μετά τον θάνατο, ξύπνησε από κώμα 7 ημερών και μίλησε για την εμπειρία του…

Σε μια πολύκροτη εκπομπή του ABC channel που έσπασε σε θεαματικότητα κάθε ρεκόρ, ο καθηγητής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Εμπεν Αλεξάντερ περιέγραψε το «ταξίδι» του.
Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, στα «κεντρικά» της Βοστόνης, με τους πιο έγκυρους του κόσμου νευροχειρούργους και νευροψυχίατρους για ομάδα θεραπόντων, οι νοσοκόμες εξέταζαν το σώμα του νευροχειρούργου Αlexander που είχε υποστεί βαριά βακτηριακή μηνιγγίτιδα, επανειλημμένως, ανοίγοντας τα βλέφαρα και φωτίζοντας τα μάτια του Alexander με τoν πιο εκτυφλωτικό φακό. “Βut nobody was there’, ανέφεραν διαρκώς κάθε μέρα επί μία εβδομάδα στο επίσημο ιστορικό.
Και ο ίδιος όμως ο κορυφαίος καθηγητής, από την ώρα που ξύπνησε, όπως και στην συνέντευξή του στο ABC, δηλώνει ότι «Δεν ήταν εκεί». Το Ταξίδι που πήγε στον Παράδεισο, επιμένει ότι ήταν Αληθινό.
Ο καθηγητής Νευροχειρουργικής του Χάρβαρντ, που ήδη εξέδωσε το βιβλίο του «Απόδειξη Παραδείσου», («Proof of Heaven»), απέδειξε, όταν επανήλθε στις αισθήσεις του- και τον πραγματικό χρόνο αυτής της ζωής-, ότι ο εγκέφαλος του δεν είχε καμία δυνατότητα ούτε να σκεφτεί, ούτε να ονειρευτεί, ούτε να θυμηθεί ή να σχηματίσει πλάνα και εικόνες, όπως αυτά που έφερε μαζί του ο Alexander γυρνώντας απ το κώμα!
Υποστηρίζει τώρα, ότι υπάρχουμε πέρα από το σώμα μας και γνωρίζουμε πέρα απ τον εγκέφαλο μας. Προτρέπει την σύγχρονη Επιστήμη να αλλάξει αντίληψη για την Αντίληψή μας, και περιγράφει τον παράδεισο…
«Δεν είχα γλώσσα, ούτε καμιά από τις γήινες αναμνήσεις μου. Δεν είχα αίσθηση του σώματος μου καθόλου, αλλά βρέθηκα σε μια κατάφυτη κοιλάδα από μια άλλη διάσταση, αλλά υπερ-πραγματική. Από έναν κόσμο, rich ultra-real world, όπως λέει, μιας Ασύλληπτα Σοφής Σύλληψης».
Ο καθηγητής νευροχειρουργικής του πιο έγκυρου στο κόσμο Κέντρου Γνώσης της Ιατρικής, του Χάρβαρντ, που λόγω ειδικότητας είναι ο καθ’ύλην αρμόδιος να γνωρίζει τις λειτουργίες, τα όρια και τους μηχανισμούς κάθε νευρώνα του ανθρώπινου εγκεφάλου, έχει ήδη αποδείξει με το παράδειγμα του, σε επιστημονικούς όρους ότι, η Εμπειρία κ η Ανάμνηση, με τις Εικόνες Ζωντανές αφότου ξύπνησε απ το κώμα, είναι απολύτως αδύνατον να συνέβησαν σε ανθρώπινο εγκέφαλο με τόσο μολυσματική βακτηριακή μηνιγγίτιδα η οποία είχε εξαφανίσει, από τον δικό του εγκέφαλο, κάθε επίπεδο γλυκόζης!
Ο Δρ. Αλεξάντερ εξήγησε στην εκπομπή του ABC το «περιστατικό του εαυτού του», λέγοντας ότι τα εγκεφαλογραφήματα έδειχναν απολύτως νεκρές τις περιοχές του εγκεφάλου που προσδίδουν συνείδηση, σκέψη, μνήμη και κατανόηση: «Γνωρίζω ότι πολλοί θα το αποδώσουν σε παραίσθηση, αλλά εγώ επιστημονικά αποδεικνύω ότι δεν ήταν ούτε όνειρο ούτε παραίσθηση, ούτε μυθοπλασίες, και προσωπικά γνωρίζω ότι Έχει συμβεί, αλλά Έξω από το Μυαλό μου».
«…Οι παραισθήσεις, στις οποίες αποδίδαμε ως σκεπτικιστές την εξήγηση από τις περιγραφές ασθενών με Επιθανάτιες Εμπειρίες, απαιτούν τη λειτουργία κάποιου ελάχιστου, βασικού να μη τι άλλο, συγχρονισμού στο φλοιό του εγκεφάλου. Στη δική μου περίπτωση, τα επίπεδα της γλυκόζης που με μια βακτηριακή μηνιγγίτιδα πέφτουν από 100 στο 80 – 60, και με μια επιθετική μηνιγγίτιδα φτάνουν στο 20, σε μένα είχαν φτάσει στο 1. Κανένας ασθενής δε θα θυμόταν τίποτα σ αυτά τα επίπεδα, ούτε ο εγκέφαλος θα ήταν ικανός να τα παράξει».
Στο πιο επιστημονικό Ταξίδι στο Παράδεισο που άκουσαν οι άνθρωποι ποτέ, ο δρ Αλεξάντερ περιγράφει: «Ήμουν μια κουκκίδα Επίγνωσης χωρίς να κουβαλάω καμία από τις γήινες εμπειρίες μου, ούτε το σώμα μου. Στην αρχή, (πριν φτάσω στον Παράδεισο) βρέθηκα ένα κατασκότεινο περιβάλλον με κάποιου τύπου “καλωδίωση’. Σαν να θυμάμαι ρίζες, και διακλαδώσεις, και εκεί νομίζω ότι έμεινα για πολύ καιρό, θα έλεγα, για χρόνια».
«Ελευθερώθηκα από εκείνο το πανέμορφο σπειροειδές λευκό φως που εξέπεμπε μια απίστευτα συγκλονιστική μελωδία που με εισήγαγε στη Φωτεινή Κοιλάδα…»
Σαν σκηνή από παιδικό παραμύθι ο Dr.Alexander θυμάται μια νεαρή γυναίκα να εμφανίζεται διάσπαρτα στον Χωροχρόνο («να τσουλάει μπροστά του στο χώρο και το χρόνο…») και χωρίς λόγια να του μιλά: «Με κοίταζε, και χωρίς καμία λέξη καταλάβαινα αμέσως ό,τι μου έλεγε, έπαιρνα το μήνυμα μόνο από το κοίταγμα της: «Είσαι αγάπη, είσαι εκλεκτός, δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι…».
Κι όμως ναι, ο τόσο αυστηρός ακαδημαϊκά καθηγητής του Χάρβαρντ, θυμάται, και περιγράφει επιστημονικά στην μαρτυρία της δικής του Επιθανάτιας Εμπειρίας, Near-Death Experience, τη νεαρή γυναίκα να ίπταται πάνω σ’ ένα φτερό πεταλούδας!
Ενδιαφέρον έχει η περιγραφή του Αλεξάντερ για τον Θεό. Τον αντιλήφθηκε μέσα από μια σφαίρα κρυστάλλινου φωτός.
«Ο Θεός…», λέει χαρακτηριστικά, «ήταν μια απέραντη παρουσία αγάπης, ήταν το όλον της αιωνιότητας και της υπαρκτής συνείδησης. Αλλά ήταν αυτή η σφαίρα κρυστάλλινου φωτός ο απαραίτητος μετασχηματιστής, σαν ένας μεταφραστής που ήταν απαραίτητος για να υπάρξει το Άπλετο Φως του Θείου και Απίστευτου…»
Το ενδιαφέρον είναι ότι στα εξονυχιστικά τεστ αντιληπτότητας, μνήμης και κάθε άλλης εγκεφαλικής λειτουργίας που περίμεναν τον Δόκτορα όταν γύρισε από… το κώμα,- για τα γήινα-, του έδειξαν, αμέσως μόλις ξύπνησε στην ΜΕΘ (και αυτό χαρακτηρίζεται επιστημονικά απρόβλεπτο, ή και θαύμα, γιατί δεν υπήρχαν πιθανότητες ο εγκέφαλός του να επανέλθει) , και μια σειρά από φωτογραφίες γνωστών και άγνωστων στην ζωή του μέχρι πριν από το ατύχημα. Αναγνώρισε την βιολογική του αδελφή,- που ποτέ όσο ζούσε πριν το νοσοκομείο δεν είχε συναντήσει γιατί ήταν υιοθετημένος-, στο πρόσωπο της νεράιδας του απ τον Χωροχρόνο.
Τώρα, με πλήρως αποκατεστημένη την λειτουργία του εγκέφαλου του,- τόσο θεαματικά που σκίζουν πτυχία στο Χάρβαρντ!-, o Alexander προκαλεί, από το THINK-TANK της Γνώσης για τον Άνθρωπο όπου βρίσκεται, την επιστήμη, να αλλάξει κι αυτή με τη σειρά της, μυαλά!
«Είναι πια ξεκάθαρο για την Σύγχρονη Γνώση ότι πρέπει να αναποδογυρίσουμε το πλάνο και να το δούμε από την άλλη πλευρά» λέει. «Η συνειδητότητα υπάρχει σε μια πολύ πιο πλούσια μορφή, ελεύθερη και ανεξάρτητη από τον εγκέφαλο, γιατί πηγάζει από την συνείδηση των ψυχών μας οι οποίες είναι αιώνιες, και το γεγονός ότι η Επίγνωση, η Συνείδηση, η Ψυχή, το Πνεύμα μας, δεν εξαρτώνται από την ύπαρξη του εγκεφάλου στο φυσικό σύμπαν.
Στην πραγματικότητα η συνειδητότητα απελευθερώνεται σε πολύ πιο πλούσια επίγνωση όταν είμαστε εκτός…»
Dr Eben Alexander

ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ; Τι σε αναγκάζει να κάνεις συνεχώς το γράμμα "Ν" της Ελληνικής γλώσσας;;;




Κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα. Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», με ακρίβεια... και όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το γράμμα "Ν" συντονίζει τον εγκέφαλο.


Το 1996 στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JOURNAL στη Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποίαν:

«Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο και ότι δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν» στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου - στο πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα».

Επίσης, στο Χάρβαρντ, από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, εκτός των άλλων, κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση.

Και δικαιούμαι να ερωτήσω: Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»; Ως μάχιμος εκπαιδευτικός και συγγραφέας του συγγράμματος: ΔΥΣΛΕΞΙΑ, (Αθήνα 1994, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ) νομιμοποιούμαι να ρωτήσω, αλλά και να προτείνω στο τέλος:

Η Ελληνική Γλώσσα έχει πάρει πλέον μία μορφή τέτοια που δεν έχει ανάγκη από άλλες ακρότητες. Όμως αναρωτιέμαι: Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν»στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!), αντί το εμβαδόν!

Στα σχολικά βοηθήματα όμως διαβάζομε « το εμβαδόΝ », δηλ. εκεί διατηρείται το Ν, ενώ το επίσημο Κράτος στα βιβλία (ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) το έχουν καταργήσει !! Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα; Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκουμε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα,π.χ. χθες συνάντησα το Δήμαρχο (το φίλο, το Σύμβουλο κλπ.). Το γράμμα Ν είναι οργανικό και όταν το κόβομε πονάει. Είναι σαν να κόβομε το δακτυλάκι μας...

Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να του πούμε ότι «η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα»! Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη: «ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΧΟΥ», όπου καταλήγει, "Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία, όπως αυτή του τελικού -Ν-, εκτός κι αν του' λειπε η οπτική του ήχου».

Ο Γ. Ρίτσος έγραψε επίσης: «Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει». Δυστυχώς, όμως, διαπιστώνομε σήμερα, ότι μετά το Νι, έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (ς). Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας: «η μέθοδο», η «οδό», «η πλήρη! ένταξη» (!)...Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ και Nτο σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.

Μετά από όλα αυτά διατυπώνω την εξής άποψη και καταθέτω την δική μου «Θεωρία» για το εν λόγω ζήτημα: Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου.

Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά. Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο. Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική.

Οι Αρχαίοι Έλληνες τα γνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μόνον εμείς, οι Έλληνες, λέμε: «Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και δεν λέμε με άλλα γράμματα (παρ΄ όλο που έχομε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα), διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφθούμε σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας, αφού μιλήσουμε δημόσια ή ιδιωτικά.

Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα. Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη μετουσιώνεται σε Γλώσσα. Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του. Δεν μπορεί να υπάρχει η μία πλευρά, χωρίς την άλλη. Δεν μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα. Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην Σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού. Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού.

Το Ελληνικόν Αλφάβητον, στην πορεία των χιλιάδων ετών του ήταν αρχικά: Ιδεογραφικό, στη συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό, που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού.

Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρην οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της.


Αρχαία Ελλάδα: Υπήρχαν και γυναίκες φιλόσοφοι


Οι περισσότεροι έχουν μια διαστρεβλωμένη εικόνα για τη θέση της γυναίκας στην αρχαία Ελλάδα. 

Επειδή διδάσκεται λανθασμένα, ακόμα και στα σχολεία, επικρατεί η αντίληψη ότι οι Ελληνίδες ζούσαν κλεισμένες μέσα στο σπίτι, δίχως καμία συμμετοχή στα κοινά, στην Παιδεία και στις Επιστήμες. Κι όμως, οι γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα είχαν παρόμοια δικαιώματα με τις σημερινές, εκτός από το δικαίωμα ψήφου. Πολιτικά δικαιώματα δεν δικαιούνταν γιατί τέτοια είχαν μόνο όσοι μπορούσαν να υπερασπιστούν την πολιτεία τους. Αυτός ήταν ο άλλωστε ο θεσμός του πο-λίτηοπ-λίτη.

Πολλές μάλιστα, διακρίθηκαν όχι μόνο στις επιστήμες αλλά αντιμετωπίστηκαν κιόλας ως ισάξιοι φιλόσοφοι των ανδρών συναδέλφων τους. Ορισμένες εξ αυτών είναι:
ΑΒΡΟΤΕΛΕΙΑ: Πρόκειται για μια Πυθαγόρεια φιλόσοφο από τον Τάραντα.

ΑΓΛΑΟΝΙΚΗ: Αναφερόμενη από τον Πλούταρχο ως Αγανίκη (5ος αι. π.Χ.), ήταν η πρώτη χρονολογικά γυναίκα αστρονόμος της αρχαίας Ελλάδας με καταγωγή από τη Θεσσαλία. Δεν είναι γνωστό τίποτα από τη ζωή της, ωστόσο αναφέρεται ότι ήταν διάσημη για την ικανότητά της να προβλέπει τις εκλείψεις Ηλίου με ακρίβεια ώρας, κάτι παρόμοιο δηλαδή με τον περίπου σύγχρονό της Θαλή. Σήμερα, ο κρατήρας Αγλαονίκη στο νότιο ημισφαίριο της Αφροδίτης, που έχει διάμετρο 64 km, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της αρχαίας αυτής αστρονόμου.

ΑΓΝΟΔΙΚΗ: Η πρώτη γυναικολόγος τον 4ο αιώνα π.Χ., η οποία αναγκάστηκε να ντυθεί άντρας για να παρακολουθήσει μαθήματα γυναικολογίας. Μάλιστα, κατηγορήθηκε ότι είχε σχέσεις με τις ασθενείς της και δικάστηκε ως «άνδρας γιατρός που διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τις ασθενείς του». Στη διάρκεια της δίκης και για να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αναγκάστηκε να αποκαλύψει την πραγματική της ταυτότητα. Το αποτέλεσμα ήταν να αθωωθεί. Η αθώωση μάλιστα δημιούργησε «δεδικασμένο» και παράλληλα αλλαγή του νόμου που επέτρεπε πλέον και στις γυναίκες να ασκούν την Ιατρική.

ΑΙΘΡΑ: Με την ιδιότητα της δασκάλας της αριθμητικής (λογιστικής), δίδασκε τους νέους με τη χρήση άβακα και συμβόλων (κρητικοκομυκηναϊκό σύστημα) τον 10 αιώνα π.Χ.

ΑΞΙΟΘΕΑ: (4ος π.Χ. αιώνας). Μαθήτρια της ακαδημίας του Πλάτωνος. Ήρθε στην Αθήνα από την Πελοποννησιακή πόλη Φλιούντα. Δίδαξε μαθηματικά και φυσική στην Κόρινθο και την Αθήνα.

ΛΑΣΘΕΝΕΙΑ (4ος π.Χ. αιώνας). Η Λασθενία από την Αρκαδία φοίτησε στην Ακαδημία του Πλάτωνα με κατεύθυνση τα Μαθηματικά και τη Φιλοσοφία. Μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, συνέχισε τις σπουδές της κοντά στον ανιψιό του Σπεύσιππο.

ΑΡΕΤΗ: Κόρη του Αρίστιππου (ιδρυτή της Κυρηναϊκής φιλοσοφικής σχολής), και η Αρετή σπούδασε στην ακαδημία του Πλάτωνος. Δίδαξε μαθηματικά, φυσική και ηθική φιλοσοφία στην Αττική και έγγραψε σαράντα τουλάχιστον βιβλία, τουλάχιστον δύο από τα οποία ήταν πραγματείες για τα μαθηματικά. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, τον διαδέχθηκε, κατόπιν εκλογής στην διεύθυνση της Σχολής. Χαρακτηριστικό είναι ότι ανάμεσα στους μαθητές της συγκαταλέγονταν και 100 περίπου φιλόσοφοι.

ΑΡΙΓΝΩΤΗ: Φιλόσοφος, συγγραφέας, μαθηματικός από την Σάμο. Η Αριγνώτη έγραψε πολλά φιλοσοφικά έργα και το μαθηματικό βιβλίο «ΠΕΡΙ ΑΡΙΘΜΩΝ».

ΒΙΤΑΛΗ: Κόρη της Δαμούς και εγγονή του Πυθαγόρα. Γνώστρια των πυθαγόρειων μαθηματικών.

ΔΑΜΩ: Θυγατέρα του Πυθαγόρα και της Θεανούς, δίδαξε τα πυθαγόρεια δόγματα στην Σχολή του Κρότωνος. Μετά την διάλυση της Σχολής, η Δαμώ, στην οποία ο Πυθαγόρας είχε εμπιστευτεί τα γραπτά του έργα, με την ρητή εντολή να μην τα ανακοινώσει σε αμύητους, κατέφυγε στην Αθήνα. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τήρησε την παραγγελία του πατέρα της. Αργότερα όμως δημοσίευσε μόνο την γεωμετρική διδασκαλία του Πυθαγόρα, με την βοήθεια του Φιλολάου και του Θυμαρίδα.

Τελικά ο καφές μας ξυπνάει ή όχι;


Πολλοί βασίζονται στον καφέ για να «ξυπνήσουν» και να ξεκινήσουν με ενέργεια τη μέρα τους.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Λονδίνου (Αγγλία) υποστηρίζουν ότι αυτή η «πρωινή τόνωση» την οποία υποτίθεται μας δίνει ο καφές, δεν βρίσκεται στην καφεΐνη αλλά ίσως στο μυαλό τους. Στα πλαίσια της μελέτης τους, πραγματοποίησαν ένα πείραμα σε άτομα ηλικίας 18-47 ετών που έπιναν τουλάχιστον δύο φλιτζάνια καφέ την μέρα και αυτοπροσδιορίζονταν ως λάτρεις του ροφήματος. 

Οι εθελοντές, στην διάρκεια της έρευνας, συνέχισαν όπως και πριν να πίνουν καφέ (την ίδια ώρα και την ίδια ποσότητα) με τη μόνη διαφορά, ότι χωρίς να το γνωρίζουν το ρόφημα που έπιναν δεν περιείχε καθόλου καφεΐνη. Διαπιστώθηκε ότι η απουσία της καφεΐνης όχι μόνο δεν μετέβαλε την φυσική και ψυχική κατάσταση των εθελοντών, αλλά αντίθετα, αυτοί ένιωθαν πιο ενεργητικοί και ευδιάθετοι.

Οι ειδικοί σχεδίασαν μάλιστα διάφορα τεστ που κατέγραφαν τη νοητική διαύγεια, την ψυχική διάθεση αλλά και τους χρόνους αντίδρασης, τα οποία κλήθηκαν να κάνουν τόσο άτομα που έπαιρναν μέρος στην έρευνα όσο και άτομα που έπιναν κανονικό καφέ. Όπως διαπιστώθηκε, σε πολλές περιπτώσεις εκείνοι που έπιναν καφέ χωρίς καφεΐνη τα κατάφεραν πολύ καλύτερα σε αυτά τα τεστ από εκείνους που έπιναν κανονικό καφέ. 

«Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι δυνάμεις παροχής ενέργειας του καφέ είναι πολύ πιθανό, τουλάχιστον εν μέρει, να οφείλονται στην αυθυποβολή του καταναλωτή που προσδοκά και αναμένει τόνωση από την καφεΐνη. Οι λάτρεις του καφέ προσδοκούν τόσο έντονα την τόνωση που θα τους προσφέρει η καφεΐνη ώστε νιώθουν την επίδραση της ακόμη και όταν δεν την έχουν καταναλώσει» αναφέρει ένας εκ των ερευνητών.

“Ξεκλειδώνουν” 400.000 πάπυρους από την αρχαία Ελλάδα!



Βρέθηκαν 400.000 κομμάτια παπύρων γραμμένα από τους προγόνους μας και που με μια καινούργια μέθοδο μπορούν να διαβαστούν .


H έγκυρη βρετανική εφημερίδα Independent σε ένα άρθρο της έγραψε... "Eureka! Εκπληκτική ανακάλυψη αποκαλύπτει τα μυστικά των αρχαίων Ελλήνων" .
Χιλιάδες χειρόγραφα που έως τώρα δεν μπορούσαμε να διαβάσουμε και που περιέχουν σπουδαία κείμενα της κλασσικής φιλολογίας τώρα μπορούν να διαβαστούν για πρώτη φορά με μια τεχνολογία που πιστεύεται ότι θα ξεκλειδώσει τα μυστικά των αρχαίων ελλήνων .


Μεταξύ των άλλων θησαυρών που έχουν ήδη ανακαλυφθεί από μια ομάδα επιστημόνων του Παν/μίου της Οξφόρδης υπάρχουν και άγνωστα έως τώρα έργα κλασσικών γιγάντων όπως ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης και ο Ησίοδος.

Αόρατη με το κοινό φώς, η ξεβαμμένη μελάνη γίνεται καθαρά ορατή κάτω από υπέρυθρο φώς, με τεχνικές ανάλογες με την επισκόπηση από δορυφόρους.
Τα κείμενα της Οξφόρδης αποτελούν μέρος ενός μεγάλου αριθμού παπύρων που βρέθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα σε έναν αρχαίο σκουπιδότοπο της ελληνο-αιγυπτιακής πόλης του Οξυρύγχου.

Απομένουν χιλιάδες κείμενα να διαβαστούν μέσα στην επόμενη δεκαετία, περιλαμβανομένων έργων του Οβιδίου και του Αισχύλου.

Υπάρχουν περίπου 400,000 κομμάτια παπύρων φυλαγμένα σε 800 κιβώτια στην Βιβλιοθήκη Sackler της Οξφόρδης και αποτελούν το μεγαλύτερο όγκο κλασσικών ελλήνων χειρογράφων του κόσμου.

Οι ακαδημαϊκοί χαιρέτησαν με ενθουσιασμό την νέα ανακάλυψη η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση κατά 20% των σωζόμενων ελληνικών έργων.

Μέσα στα έως τώρα άγνωστα κείμενα που κατόρθωσαν να διαβάσουν με την τεχνική αυτή, περιλαμβάνονται τμήματα της χαμένης από καιρό τραγωδίας «Επίγονοι» του Σοφοκλή, μέρος μιας χαμένης νουβέλας του έλληνα συγγραφέα Λουκιανού του 2ου αιώνα, άγνωστο κείμενο του Ευριπίδη, μυθολογική ποίηση του ποιητή Παρθένιου του 1ου αι. π.Χ, έργο του Ησίοδου του 7ου αι., και ένα επικό ποίημα του Αρχίλοχου, ενός διαδόχου του 7ου αι. του Ομήρου, που περιγράφει γεγονότα που οδήγησαν στον Τρωικό πόλεμο.

«Είναι τα πιο φανταστικά νέα.
Υπάρχουν δύο πράγματα εδώ. Το πρώτο είναι πόσο φοβερά επηρέαζαν τις επιστήμες και τις τέχνες οι Έλληνες. Το δεύτερο είναι....
πόσο λίγα από τα γραπτά τους σώζονται » λένε οι άγγλοι επιστήμονες...


a-pistefto

10 πληροφορίες για τους σπόρους που σοκάρουν

Magnify Image
Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του κοινού στο θέμα των σπόρων είναι το θέμα του πρώτου Ευρωπαϊκού Φεστιβάλ Σπόρων, το οποίο αρχίζει στις 6 Οκτωβρίου, με πρωτοβουλία του ευρωπαϊκού οργανισμού Demeter. Την ίδια χρονική περίοδο θα διεξαχθεί σε ακόμη πέντε χώρες (Αγγλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Πολωνία, Ρουμανία). Στην Ελλάδα, το Φεστιβάλ διοργανώνεται από τη ΜΚΟ «Οργάνωση Γη» και τον Demeter.
Η απώλεια παραδοσιακών ποικιλιών και η επακόλουθη συρρίκνωση της βιοποικιλότητας προς όφελος εταιρειών που μονοπωλούν και κατασκευάζουν νέους σπόρους, αποτελούν τις πιο σημαντικές απειλές που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος. Συγκεκριμένα, 73% της αγοράς των σπόρων, παγκοσμίως, διακινούνται από 10 μεγάλες εταιρίες, όπως σημείωσε η κ. Λίνα Λασηθιωτάκη από τον Demeter.
«Όποιος ελέγχει τον σπόρο, ελέγχει την τροφή, και κατ΄επέκταση τον άνθρωπο» υπογράμμισε και πρόσθεσε πως από παλιά οι άνθρωποι φύλαγαν σπόρους και τους αντάλλασαν μεταξύ τους, μία πρακτική που τώρα πια γίνεται από λίγους. Ο καθηγητής Βιολογικής Γεωργίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Δημήτρης Μπιλάλης ανέφερε πως η Ινδία, η Κίνα, η Αφρική και η Αμερική είναι οι περιοχές, όπου η διαχείριση σπόρων ακολουθεί τις αρχές της αγοράς και όχι της βιοηθικής και της επιστήμης.

10 πληροφορίες για τους σπόρους που σοκάρουν

1. Το 75% της παγκόσμιας βιοποικιλότητας έχει χαθεί τα τελευταία 100 χρόνια. 

2. Το 95% των σπόρων λαχανικών ελέγχεται από πέντε (5) εταιρίες σε όλο το κόσμο. 

3. Περισσότερα από 7.000 είδη έχουν χρησιμοποιηθεί σε ολόκληρη την ιστορία του κόσμου για τη τροφή του ανθρώπου και των ζώων. Πλέον μόνο τριάντα καλλιεργήσιμα είδη αποτελούν το κορμό της διατροφής μας και το 90% των θερμίδων που λαμβάνουμε καθημερινά. 

4. Μόνο τρία είδη (ρύζι, σιτάρι και καλαμπόκι) περιέχονται σε τρόφιμα που αποτελούν σχεδόν το μισό της καθημερινής διατροφής του ανθρώπου. 

5. Στην ΕΕ οι τιμές των σπόρων έχουν αυξηθεί ραγδαία (κατά μέσο όρο +30,2%) στο διάστημα από 2000-2008. 

6. Το καλαμπόκι, που μαζί με τη σόγια αποτελούν μεγάλο ποσοστό για ανθρώπινες αλλά και ζωικές τροφές, καλλιεργείται από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς κατά το 85% τουλάχιστον στην Αμερική. 

7. Η παραγωγή γενετικά τροποποιημένης σόγιας στην Αμερική έφθανε το 2007 το 91%. 

8. Η Ευρώπη δεν επιτρέπει γεννετικά τροποποιημένους οργανισμούς στις καλλιέργειες. Εμεσα όμως τρυπώνουν στη καθημερινή μας διατροφή μέσω των βρώσιμων ζώων που καταναλώνουν τέτοιες ζωοτροφές. 

9. Δέκα μεγάλες εταιρίες παγκοσμίως διακινούν το 75% της αγοράς σπόρων. 

10. Η Ελλάδα αν και θεωρείται από τις πλουσιότερες χώρες σε βιοποικιλότητα και γεννετικό υλικό, υστερούμε στη παραγωγή και εξαγωγή σπόρων.  

 *1ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Σπόρων "Love Sporoi-Let's Grow Together", 6-12 Οκτωβρίου 2014, Impact Hub, Καραΐσκάκη 28, Ψυρρή και Κέντρο της Γης (Λεωφόρος Δημοκρατίας 67, Ιλιον). Για περισσότερες πληροφορίες και το πρόγραμμα του φεστιβάλ, www.ogi.gr / love sporoi. 

Πηγές: ecozen.gr, lifo.gr

Οι αρχαιότερες πόλεις του κόσμου [Εικόνες]


Υπάρχουν εξωτικοί ή κοσμοπολίτικοι προορισμοί. Υπάρχουν όμως και πόλεις που έχουν ιδιαίτερη σημασία στην ιστορία της ανθρωπότητας. Γιατί είναι οι αρχαιότερες που έχουν καταγραφεί.
Η Telegraph αναζήτησε και βρήκε τις 20 παλιότερες πόλεις οι οποίοι κατοικούνται με συνέπεια. Ανάμεσά τους είναι και δύο ελληνικές, καθώς η Αθήνα και η Θήβα ανήκουν σε αυτή την ιστορική λίστα.
Οι αρχαιότερες πόλεις και πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι εκεί:
Ιεριχώ, Δυτική Όχθη9.000 π.Χ.

Βύβλος, Λίβανος
5.000 π.Χ.

Χαλέπι, Συρία
4.300 π.Χ.

Δαμασκός, Συρία
4.300 π.Χ.

Σούσα, Ιράν 4.200 π.Χ.

Φαγιούμ, Αίγυπτος
4.000 π.Χ.

Σιδώνα, Λίβανος
4.000 π.Χ.

Πλόβντιβ, Βουλγαρία
4.000 π.Χ.

Γκαζιαντέπ, Τουρκία
3.650 π.Χ.

Βηρυτός, Λίβανος
3.000 π.Χ.

Ιερουσαλήμ, Ισραήλ
2.800 π.Χ.

Τύρος, Λίβανος
2.750 π.Χ.

Αρμπιλ, Ιράκ
2.300 π.Χ.

Κιρκούκ, Ιράκ
2.200 π.Χ.

Μπαλκ, Αφγανιστάν
1.500 π.Χ.

Αθήνα, Ελλάδα
1.400 π.Χ.

Λάρνακα, Κύπρος 1.400 π.Χ.

Θήβα, Ελλάδα
1.400 π.Χ.

Κάντιθ, Ισπανία
1.100 π.Χ.

Βαρανάσι, Ινδία
1.000 π.Χ.

Πηγή: iefimerida.gr