Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

Οι ωραιότεροι αρχαίοι ελληνικοί ναοί


Στέκουν αγέρωχοι στους αιώνες, θυμίζοντάς σε όλη την ανθρωπότητα το μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού.

Οι αρχαίοι Έλληνες αρχιτέκτονες υπήρξαν άριστοι τεχνίτες και οικοδόμησαν ναούς και μνημεία, εντυπωσιάζουν ακόμα και σήμερα, χιλιετίες μετά.

Παρά τα δεινά, του πολέμους και τις καταστροφές, πολλοί αρχαίοι ναοί κατάφεραν να διατηρηθούν σε πολύ καλή κατάσταση.

Ο ναός στην ελληνική αρχαιότητα ήταν η κατοικία του θεού, το κτήριο που στέγαζε το λατρευτικό άγαλμα μιας ή περισσότερων θεοτήτων, και όχι ο χώρος συνάθροισης των πιστών, όπως στο χριστιανικό κόσμο. Αυτό φανερώνει και το ουσιαστικό «ναός», που προέρχεται από το ρήμα «ναίω» (=κατοικώ). Το λατρευτικό άγαλμα τοποθετούνταν στο βάθος του ναού, πάνω στον κατά μήκος άξονα του κτηρίου.

Οι πιστοί συγκεντρώνονταν στον περιβάλλοντα χώρο έξω από το κτήριο του ναού, όπου βρισκόταν και ο βωμός για την προσφορά θυσιών και την άσκηση της λατρείας. Η βασική αυτή λειτουργική ιδιομορφία του ελληνικού ναού είναι σημαντική για την κατανόηση της αρχιτεκτονικής του, καθώς υπάρχουν μαρτυρίες ότι οι ναοί σχεδιάζονταν με βάση και το άγαλμα που επρόκειτο να στεγάσουν.

Παρθενώνας

Ο Παρθενώνας αποτελεί το λαμπρότερο μνημείο της Αθηναϊκής πολιτείας και τον κολοφώνα του δωρικού ρυθμού. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 448/7 π.Χ. και τα εγκαίνια έγιναν το 438 π.Χ. στα Μεγάλα Παναθήναια, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος περατώθηκε το 433/2 π.Χ. Σύμφωνα με τις πηγές, οι αρχιτέκτονες που εργάστηκαν ήταν ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης και πιθανόν ο Φειδίας, που είχε και την ευθύνη του γλυπτού διάκοσμου. Είναι ένας από τους λίγους ολομάρμαρους ελληνικούς ναούς και ο μόνος δωρικός με ανάγλυφες όλες του τις μετόπες. Πολλά τμήματα του γλυπτού διακόσμου, του επιστυλίου και των φατνωμάτων της οροφής έφεραν γραπτό διάκοσμο με κόκκινο, μπλε και χρυσό χρώμα. Χρησιμοποιήθηκε πεντελικό μάρμαρο, εκτός από το στυλοβάτη που κατασκευάστηκε από ασβεστόλιθο.

Ναός του Ηφαίστου

Ο Ναός του Ηφαίστου (αποκαλούμενος και Θησείο) είναι ένας από τους πλέον διατηρημένους αρχαίους ναούς του ελληνικού χώρου. Ήταν αφιερωμένος στο θεό Ήφαιστο και στην Εργάνη Αθηνά. Βρίσκεται στην περιοχή του Θησείου, που πήρε το όνομά του λόγω της παλιάς, σήμερα αναθεωρημένης απόδοσης του ναού στο Θησέα. Ο ναός του Ηφαίστου είναι προσβάσιμος για το κοινό, καθώς αποτελεί τμήμα του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Αγοράς. Ο Ναός αυτός είναι χτισμένος πάνω στο λόφο του Αγοραίου Κολωνού, στο δυτικό μέρος της Αρχαίας Αγοράς, κατά διεύθυνση Ανατολή - Δύση με είσοδο από την Ανατολή.

Ποσειδωνία - Κάτω Ιταλία

Η Ποσειδωνία ήταν αρχαία ελληνική αποικία της Κάτω Ιταλίας στην περιοχή της Καμπανίας. Βρισκόταν 85 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάπολης στην σημερινή επαρχία του Σαλέρνο, κοντά στις ακτές της Τυρρηνικής θάλασσας. Το λατινικό όνομα της πόλης ήταν Πέστουμ (Paestum). Το κύριο χαρακτηριστικό του σημερινού αρχαιολογικού χώρου είναι οι τρεις μεγάλοι ναοί δωρικού ρυθμού. Ήταν αφιερωμένοι στην Ήρα και στην Αθηνά. Ο ναός της Ήρας είναι ο παλαιότερος ναός που διασώζεται στην Ποσειδωνία (αποκαλούμενος και Basilica) και ανήκει στον 6ο αιώνα π.Χ.

Ερέχθειον

Η περιοχή του Ερεχθείου ήταν η ιερότερη όλης της Ακρόπολης. Πρόκειται για ένα πολυσύνθετο μαρμάρινο κτήριο, λαμπρό δείγμα του ώριμου ιωνικού ρυθμού. Το ανατολικό τμήμα του ναού ήταν αφιερωμένο στη λατρεία της Αθηνάς Πολιάδος, της προστάτιδας θεάς της πόλεως, ενώ το δυτικό ήταν αφιερωμένο στον Ποσειδώνα-Ερεχθέα, από όπου και το όνομα του ναού, στον τοπικό ήρωα Βούτη, στον Ήφαιστο και σε άλλους θεούς και ήρωες. Πρόκειται λοιπόν για έναν πολλαπλό ναό, όπου συστεγάστηκαν παλαιότερες και νεότερες λατρείες και όπου φυλάσσονταν τα Ιερά Μαρτύρια, τα ίχνη της τρίαινας του Ποσειδώνος και η ελιά, το δώρο της Αθηνάς στην πόλη της Αθήνας.

Ναός του Δία στην Κυρήνη

Η Κυρήνη στην αρχαιότητα ήταν ελληνική αποικία στη Βόρεια Αφρική. Ιδρύθηκε το 630 π.Χ. από τους Θηραίους, ενώ πήρε το όνομα της από την πηγή Κύρη, που ήταν αφιερωμένη στο θεό Απόλλωνα. Γρήγορα αναπτύχθηκε κι εξελίχτηκε σε κέντρο του ελληνικού πολιτισμού στη Βόρεια Αφρική, ενώ αποτελούσε επίσης μεγάλο εμπορικό κέντρο. Τον 3ο αιώνα π.Χ., στην πόλη ιδρύθηκε η φιλοσοφική Σχολή της Κυρήνης από τον Αρίστιππο, μαθητή του Σωκράτη. Η πόλη, που βρίσκεται στην κοιλάδα Jebel Akhdar, έδωσε στην ανατολική περιοχή της Λιβύης το όνομα Κυρηναϊκή, το οποίο παρέμεινε μέχρι σήμερα. Η Κυρήνη αποτελεί από το 1982 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Στην πόλη σώζονται αρχαία μνημεία, όπως ο ναός του Απόλλωνα (7ος αιώνας π.Χ.), ο ναός της Δήμητρας και ένας ναός του Δία, ο οποίος καταστράφηκε μερικώς μετά από εντολή του Μουαμάρ Καντάφι το 1978.

Το ιερό του Ποσειδώνος

Το ιερό του Ποσειδώνος βρίσκεται μέσα στο φρούριο που προστάτευε τα παράλια της Αττικής και την μεταλλοφόρα ζώνη. Το Σούνιο κατείχε ένα σημαντικό τμήμα της μεταλλοφόρας ζώνης της Αττικής καθώς και τη περιοχή της Αγριλέζας με τα λατομεία. Σε όλη την έκταση του δήμου έχουν βρεθεί μεταλλευτικές εγκαταστάσεις, σπίτια, αγροικίες, δρόμοι και νεκροταφεία. Ένα μεγάλο νεκροταφείο των γεωμετρικών και κλασικών χρόνων εκτείνεται στην ακτή δυτικά του ακρωτηρίου.

Ο ναός του Ολυμπίου Διός


Ο ναός του Ολυμπίου Διός ή Ολυμπιείο ή οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός είναι ένας σημαντικός αρχαίος ναός στο κέντρο της Αθήνας. Παρότι η κατασκευή του ξεκίνησε τον 6ο αιώνα π.Χ., δεν ολοκληρώθηκε παρά επί του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού τον 2ο αιώνα μ.Χ.. Αποτέλεσε τον μεγαλύτερο ναό της Ελλάδας κατά τους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους.

Δέκα μυστηριώδεις χαμένοι θησαυροί που ακόμα αναζητούνται



Τα αμύθητα πλούτη ξακουστών πειρατών και διαβόητων τυχοδιωκτών έχουν στοιχειώσει τα όνειρα των απανταχού «κυνηγών» αλλά και του καθημερινού ανθρώπου.
Και σε ποιον δεν θα άρεσε άλλωστε να ζήσει μια ριψοκίνδυνη περιπέτεια αναζήτησης θησαυρού, με χάρτες και τα σχετικά;
Δυστυχώς βέβαια, με την εξερεύνηση του κόσμου και τον υπερπληθυσμό, δεν έχουν μείνει και πολλοί ακόμα θησαυροί θαμμένοι, με τις αρχαιολογικού τύπου ανασκαφές να υποδεικνύουν ότι τις περισσότερες φορές ο θησαυρός αποδεικνύεται... άνθρακας!
Αν συνεχίζουν ωστόσο να υπάρχουν πολύτιμα φορτία και σεντούκια με χρυσό εκεί έξω, δεν θα ήταν κρίμα να παραμείνουν για πάντα μυστικό επτασφράγιστο;
Ας δούμε λοιπόν τους πλέον πολυθρύλητους θησαυρούς της οικουμένης, αυτούς που αναζητούν ακόμα μανιωδώς οι σκληροπυρηνικοί «κυνηγοί»...
Ο θησαυρός του οχυρού Άλαμο

Το περίφημο φραγκισκανικό οχυρό βρίσκεται εγκατεστημένο στο Σαν Αντόνιο των ΗΠΑ και αποτέλεσε ένα από τα πλέον περίφημα θέατρα μαχών της αμερικανικής ιστορίας, όταν 188 άντρες, περιλαμβανομένων και των Jim Bowie και Davey Crockett, προσπάθησαν να το υπερασπιστούν κόντρα στον πανίσχυρο μεξικανικό στρατό. Στο Άλαμο υπάρχει λοιπόν ο θρύλος για έναν τεράστιο θησαυρό από χρυσό και ασήμι που βρίσκεται θαμμένος στα θεμέλια του οχυρού, πεποίθηση που βρίσκει υποστήριξη από ιστορικούς ερευνητές αλλά και κυνηγούς θησαυρών. Στην προσπάθειά τους να επαναστατήσουν κατά του Μεξικού και να ανακηρύξουν το Τέξας ανεξάρτητο κράτος, μια σειρά από άντρες, όπως οι Bowie και Crockett, έφεραν στο οχυρό χρυσό και άλλα πολύτιμα μέταλλα για να χρηματοδοτήσουν έναν επαναστατικό στρατό για την τελική μάχη. Το πολύτιμο φορτίο ονομάστηκε «θησαυρός του San Saba» και χάθηκε οριστικά όταν οι 188 άντρες έχασαν τη ζωή τους στην περίφημη μάχη. Ανασκαφές έχουν γίνει γύρω από το οχυρό για την ανεύρεσή του, δεν έχουν αποδώσει ωστόσο καρπούς, μιας και θρυλείται ότι ο θησαυρός είναι θαμμένος κάπου στα θεμέλια του οχυρού...
Ο θησαυρός του Dutch Schultz

Ένας από τους πλέον διαβόητους μαφιόζους της αμερικανικής ιστορίας στην εποχή της Ποτοαπαγόρευσης, ο φοβερός και τρομερός Dutch Schultz είχε συγκεντρώσει από τις παράνομες δραστηριότητές του μια τεράστια περιουσία. Όλα του τα χρήματα θα εξαφανίζονταν ωστόσο μυστηριωδώς όταν η αστυνομία άρχισε να χώνει τη μύτη της στις βρομοδουλειές του, με τον γκάγκστερ να έχει κρύψει το ζάμπλουτο βιος του κάπου στις ορεινές περιοχές του βουνού Catskill. Όταν το 1935 ο Schultz θα δολοφονηθεί, θα έπαιρνε τα επτασφράγιστο μυστικό μαζί του. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 5-10 εκατομμύρια δολάρια, που είναι τοποθετημένα σε ένα σιδερένιο κουτί κάπου στην ευρύτερη δασώδη περιοχή της Νέας Υόρκης. Πολυάριθμες εξερευνητικές αποστολές στις δεκαετίες που ακολούθησαν τον θάνατο του Schultz θα στέφονταν από παταγώδη αποτυχία...

Ο θησαυρός των Noss


Η κορυφή Victorio είναι τμήμα των Rocky Mountains του Νέου Μεξικού, περιοχή που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια από τις ΗΠΑ για πυραυλικές και πυρηνικές δοκιμές. Πριν «καταλάβει» βέβαια την ευρύτερη περιοχή η αμερικανική κυβέρνηση, το μέρος ήταν προσβάσιμο στον κόσμο, κι εδώ ακριβώς αρχίζει η ιστορία του ζευγαριού Doc και Babe Noss το 1937. Όπως το θέλει η ιστορία, οι δυο τους ήταν με φίλους για κυνήγι ελαφιών όταν ο Doc ανακάλυψε ένα πηγάδι που περιείχε σκελετούς, χρυσό, κοσμήματα και ιστορικά κειμήλια. Μέχρι το 1938, οι Noss είχαν διεκδικήσει τον θησαυρό και ήταν πλέον οι νόμιμοι ιδιοκτήτες του, με τις εκτιμήσεις να δίνουν και να παίρνουν για το ποιον χαμένο θησαυρό είχαν ανακαλύψει. Το 1939, σε μια προσπάθεια να επεκτείνει την είσοδο του πηγαδιού, ο Doc θα χρησιμοποιούσε δυναμίτη, κάνοντας την κατασκευή να καταρρεύσει και να θαφτεί μια και καλή ο θησαυρός, με το ζευγάρι να μην ξανααποκτά πρόσβαση ποτέ. Το 1949, ο Doc θα δολοφονηθεί από έναν καινούριο συνεργό, αφού είχε βέβαια ήδη χωρίσει από την Babe. Μέχρι και σήμερα, η ευρύτερη οικογένεια των Noss προσπαθεί να βρει τρόπο να ξαναμπεί στην τρύπα, χωρίς ωστόσο ίχνος θησαυρού να έχει βρεθεί σε όλα αυτά τα χρόνια. Η επέκταση μάλιστα του πεδίου βολής των ΗΠΑ περιλαμβάνει πλέον και το Victorio Peak, κάνοντας το έργο της ανεύρεσης του θησαυρού ακόμα δυσκολότερο...
Ο θησαυρός του Μοντεζούμα

Θα παραμείνουμε στις ΗΠΑ, που απ' ό,τι φαίνεται είναι το σπίτι για πολλούς χαμένους θησαυρούς, αυτή τη φορά θα μεταφερθούμε βέβαια στην πόλη Kanab της Γιούτα, όπου και πιστεύεται ότι είναι θαμμένος ο περίφημος θησαυρός του Μοντεζούμα. Ο θρυλικός ηγέτης των Αζτέκων ήταν κύριος μιας μυθώδους περιουσίας, την οποία και μετέφεραν οι ακόλουθοί του από το θησαυροφυλάκιό του όταν ο ηγέτης σκοτώθηκε στη μάχη με τα ισπανικά στρατεύματα του Κορτέζ. Πώς βρέθηκε όμως ο τεράστιος θησαυρός στη Γιούτα των ΗΠΑ; Ήταν στα 1914 όταν ο Freddy Crystal ανακάλυπτε ένα σημάδι σε έναν απότομο βράχο που του θύμισε έντονα τα χαρακτικά ενός παλιού χάρτη που πιστευόταν ότι οδηγούσε στο σημείο όπου ήταν θαμμένος ο θησαυρός του Μοντεζούμα. Η τοπογραφία του χάρτη έμοιαζε πολύ με την πόλη Kanab, με τον Crystal να πείθει τους κατοίκους να τον βοηθήσουν στη μυστική του αποστολή, με το αζημίωτο φυσικά. Η αποστολή βρήκε πράγματι ένα δαιδαλώδες σύστημα σπηλαίων και τούνελ, κατάσπαρτο από παγίδες θανάτου, θησαυρό ωστόσο δεν βρήκε ποτέ: ή οι Αζτέκοι τον είχαν ανακτήσει ή κάποιος υπερτυχερός τους είχε προλάβει...
Η ληστεία της Λουφτχάνσα

Όποιος έχει δει την ταινία «Τα Καλά Παιδιά» (Goodfellas), γνωρίζει για τη ληστεία της Λουφτχάνσα, η οποία και θεωρείται η μεγαλύτερη ληστεία μετρητών στην αμερικανική ιστορία του εγκλήματος: συνέβη στις 11 Δεκεμβρίου 1978 στο Διεθνές Αεροδρόμιο JFK της Νέας Υόρκης, με 5 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά και άλλες 875.000 δολάρια σε κοσμήματα να κάνουν φτερά. Η ληστεία σχεδιάστηκε από μια σειρά γκάγκστερ, περιλαμβανομένου του Henry Hill, με τη λεία να μη βρίσκεται ωστόσο ποτέ, κι αυτό εξαιτίας ίσως του γεγονότος ότι πολλοί από τους συνεργούς θα έβρισκαν τραγικό χαμό. Οι βίαιες δολοφονίες τους παραγγέλθηκαν από τον Jimmy Burke, τον «εγκέφαλο» της επιχείρησης, ο οποίος ανησυχούσε για την τεράστια κινητοποίηση των ομοσπονδιακών Αρχών που είχε πυροδοτήσει η ληστεία και έβγαλε σταδιακά από τη μέση όλη σχεδόν τη συμμορία. Όσο για τον θησαυρό, κανείς δεν ξέρει πού είναι κρυμμένος...
Το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο

Ένας από τους πλέον πολυαναζητημένους θησαυρούς της οικουμένης είναι το μικρό αυτό δωμάτιο, εξολοκλήρου κατασκευασμένο από κεχριμπάρι, με χρυσές επενδύσεις και καθρέφτες, το οποίο χτίστηκε τον 18ο αιώνα για τον Φρειδερίκο Α', τον πρώτο βασιλιά της Πρωσίας. Το δωμάτιο θα δινόταν αργότερα ως δώρο στον τσάρο Πέτρο τον Μέγα και θα παρέμενε σε ρωσικά χέρια μέχρι και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Όσοι μάλιστα το είχαν δει, το χαρακτήριζαν ως το 8ο θαύμα του κόσμου. Και τότε ήταν που εξαφανίστηκε από προσώπου γης! Οι φρουροί του δωματίου κατά τη διάρκεια του πολέμου το κάλυψαν με ταπετσαρία για να κρύψουν την πολυτελή του φύση, γεγονός που δεν απέτρεψε φυσικά τους Ναζί από τη λεηλασία του ανεκτίμητου αυτού θησαυρού. Το μετέφεραν στο Κάστρο Konigsberg της Γερμανίας, με τους εκτεταμένους συμμαχικούς βομβαρδισμούς του 1944 να αφήνουν το κάστρο ερείπιο και το δωμάτιο χαμένο για πάντα. Κανείς δεν ξέρει τι απέγινε το Κεχριμπαρένιο Δωμάτιο, αν και η υπόθεση ότι καταστράφηκε ολοσχερώς δεν καλύπτει κανένα σενάριο. Οι μυθολογικές διαστάσεις που έχει λάβει ο θησαυρός του ωθούν ακόμα και σήμερα τους ακούραστους «κυνηγούς» στην ξέφρενη αναζήτησή του...
Το πλοίο «Λουλούδι της Θάλασσας»

Ήταν στα 1502 όταν το πορτογαλικό πολεμικό πλοίο «Flor do Mar» κατασκευάστηκε για να τεθεί υπό τον έλεγχο του αδελφού του περίφημου εξερευνητή Βάσκο ντα Γκάμα, Εσταβάο. Το πλοίο αποτέλεσε τμήμα του μικρού εμπορικού στόλου που ξεκίνησε για την Ινδία το 1505, με τις περιπέτειές του να μετρούν μπόλικες μάχες στα επόμενα 6 χρόνια, όταν και θα χαθεί οριστικά από καταιγίδα στα 1511. Το περίφημο πολεμικό κουβαλούσε στα αμπάρια του πολύτιμα λάφυρα από τις νίκες που σημείωσε στη θάλασσα, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για ανυπολόγιστο θησαυρό, γι' αυτό και έκτοτε αποτελεί το υγρό όνειρο κάθε κυνηγού θησαυρών! Όταν βυθίστηκε, το «Flor do Mar» κουβαλούσε μάλιστα τον θησαυρό του βασιλείου Melaka, που βρισκόταν στη σημερινή Μαλαισία, ο οποίος υπολογιζόταν σε 60 τόνους χρυσού...
Ο χρυσός του Leon Trabuco

Πίσω στη δεκαετία του 1930, ο μεξικανός πολυεκατομμυριούχος Leon Trabuco είχε οργανώσει μυστικά μια σειρά από μυστηριώδεις πτήσεις στην έρημο του Νέου Μεξικού. Με την οικονομική κρίση του 1929 να μαστίζει της ΗΠΑ και το δολάριο σε ελεύθερη πτώση, η τιμή του χρυσού ήταν έτοιμη να εκτοξευτεί. Ο Trabuco λοιπόν και μια χούφτα συνεργάτες αγόραζαν χρυσό φρενιασμένα και τον περνούσαν λαθραία στις ΗΠΑ, περιμένοντας τις τιμές να απογειωθούν. Περίπου 16 τόνοι χρυσού κρύφτηκαν επιμελώς στην έρημο, με τον Trabuco να μην πουλάει ωστόσο ούτε ουγκιά, περιμένοντας την αξία του χρυσού να ανέβει κι άλλο. Κι όμως, τα γεγονότα θα τον προλάβαιναν: η νομοθετική ρύθμιση για την κατοχή χρυσού, που πέρασε απρόοπτα η αμερικανική κυβέρνηση, θα απαγόρευε την ατομική ιδιοκτησία χρυσού, αφήνοντας τον Trabuco κεραυνοβολημένο! Η κατάρα που συνοδεύει συνήθως τέτοιους θησαυρούς θα χτυπούσε, με τους 3 συνεργούς του Trabuco να πεθαίνουν μέσα σε 5 χρόνια και τον ίδιο λίγο αργότερα, παίρνοντας μαζί τους το μυστικό για την τοποθεσία που ήταν κρυμμένος...
Ο θησαυρός του Μαυρογένη

Ένα από τα σπουδαιότερα θαλάσσια ευρήματα ανασύρθηκε από τους αρχαιολόγους το 1996, όταν ανακάλυψαν ένα ναυάγιο ανοιχτά των ακτών της Βόρειας Καρολίνα, που θα έδινε τροφή στη μυθολογία του κρυμμένου θησαυρού. Κι αυτό γιατί όλοι οδηγήθηκαν να πιστέψουν ότι επρόκειτο για το διαβόητο πειρατικό «Queen Anne's Revenge», τη ναυαρχίδα του κουρσάρικου στόλου του περιβόητου πειρατή Μαυρογένη! Ήταν το 1718 όταν το πειρατικό απέκλεισε το λιμάνι της πόλης Charleston, ενώ λίγο μετά θα εξόκειλε στα ρηχά. Ο Μαυρογένης ήταν γνωστός και πλούσιος πειρατής, η υπόθεση λοιπόν για τεράστιο θησαυρό θαμμένο στη ναυαρχίδα του δεν φάνταζε μετέωρη. Μέχρι και σήμερα βέβαια δεν έχει ταυτοποιηθεί από τους αρχαιολόγους ότι πρόκειται πράγματι για το ναυάγιο του «Queen Anne's Revenge», ενώ ούτε ουγκιά χρυσού δεν έχει βρεθεί πάνω ή γύρω από το πλοίο. Όσο για τον ίδιο τον Μαυρογένη, στην ανάκρισή του πριν πεθάνει για το πού είχε καταχωνιάσει τα κουρσάρικα πλούτη του, περιορίστηκε να δηλώσει: «Μόνο εγώ και ο διάολος ξέρουμε»...
Ο θησαυρός των Ιπποτών του Ναού

Ένας από τους πλέον φημισμένους και μυστηριώδεις θησαυρούς του κόσμου, με την ιστορία του να έχει απασχολήσει λογοτεχνία και κινηματογράφο, ήταν το «κομπόδεμα» των Ιπποτών του Ναού! Οι Ναΐτες σχηματίστηκαν στο 1114 και στα επόμενα χρόνια θα συγκέντρωναν μια τεράστια περιουσία, η οποία δεν έχει βέβαια εντοπιστεί ποτέ. Στις αρχές του 14ου αιώνα, οι Ναΐτες διατάχθηκαν να συλληφθούν, με όσους δραπέτευσαν από την αιχμαλωσία και τα βασανιστήρια να συγκεντρώνουν τα απομεινάρια του θησαυρού τους και να τα ξαποστέλνουν με πλοία προς άγνωστη κατεύθυνση. Η γνωστότερη υπόθεση κάνει λόγο για μεταφορά του θησαυρού στη Σκοτία, κι από κει αργότερα στη Nova Scotia του Καναδά, όπου πιστεύεται ότι οι εναπομείναντες Ναΐτες έθαψαν τον θησαυρό τους παγιδεύοντάς τον με θανάσιμες παγίδες. Πολυάριθμα κυνήγια θησαυρού στην περιοχή δεν έχουν αποδώσει βέβαια καρπούς, με τον πλέον περίφημο θησαυρό του κόσμου να παραμένει άφαντος...
newsbeast.gr

Δεινοκράτης: Ο αρχιτέκτονας του Μεγάλου Αλεξάνδρου που έφτιαξε και τον τάφο στην Αμφίπολη


Ο Δεινοκράτης που έφτιαξε σύμφωνα με τους αρχαιολόγους τον τάφο στην Αμφίπολη είναι από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες όλων των εποχών.
Γεννήθηκε στη Μακεδονία ή στη Ρόδο και στα κείμενα της αρχαίας γραμματείας αναφέρεται με πολλά ονόματα: Στασικράτης, Στησικράτης, Χειροκράτης, Δεινοχάρης, Δεινοκράτης κ. ἄ
Με διαταγή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Δεινοκράτης οροθέτησε το σχέδιο της Αλεξάνδρειας, σχεδιάζοντας, σύμφωνα με την παράδοση, τη γραμμή των τειχών της με μία λωρίδα αλεύρι.
Έργο του είναι και ο επιτάφιος τύμβος του Ηφαιστίωνα στη Βαβυλώνα, ένα κολοσσιαίο μνημείο έξι ορόφων πλάτους 180 μέτρων στη βάση του, με διάφορες χρυσές διακοσμήσεις στους ορόφους.
Το όνομα του Δεινοκράτη συνδέεται και με μία μελέτη μετατροπής του όρους Άθω.
Η μελέτη προέβλεπε το σκάλισμα του βουνού ώστε να κατασκευαστεί ένα πελώριο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Αυτό το έργο έφερε κοντά τον Μέγα Αλέξανδρο με τον σημαντικό αρχιτέκτονα.
Τη συνάντηση του Δεινοκράτη με τον Αλέξανδρο την περιγράφει ο Πλούταρχος στο «Περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου τύχης ἢ ἀ­ρετῆς»:
[...Μεταξὺ τῶν ἄλλων τεχνιτῶν ζοῦσε τότε καὶ ὁ ἀρχιτέκτων Στασικράτης, τοῦ ὁποίου τὰ ἔργα δὲν ἐπιδίωκαν χάρη καὶ συγκίνηση καὶ προοπτικὴ μὲ τὴ μορφή τους. Τὰ σχέδιά του ἦταν τόσο με­γαλεπήβολα ὥστε τὰ ἔσοδα ἑνὸς μεγάλου κράτους μὲ δυσκολία θὰ ἐπαρκοῦσαν γιὰ τὴν ἐκτέλεσή τους.
Αὐτός, ἀφού πῆγε στὸν Ἀλέξανδρο, κατηγοροῦσε τὶς ζωγραφιστὲς εἰκόνες του καὶ τοὺς μαρμάρινους ἢ χάλκινους ἀνδριάντες του ὡς ἔργα δειλῶν καὶ ταπεινῶν τεχνιτῶν.
«Ἐγώ» εἶπε «ἔχω σκεφτεῖ, βασιλιά, νὰ ἐμπιστευθῶ τὴν ὁμοιότητα τοῦ σώμα­τός σου σὲ ὕλη ἄφθαρτη καὶ ζωντανὴ ποὺ νὰ ἔχει θεμέλια αἰώνια καὶ βάρος ἀκίνητο καὶ ἀπαρασάλευτο.

Δηλαδὴ τὸ ὄρος Ἄθως τῆς Θράκης, ἐκεῖ ὅπου ἔχει τὸ μεγαλύτερο ὄγκο του καὶ ὑψώνεται περιφανέστατος καὶ ἔχει ὕψος καὶ πλάτη συμμετρικὰ καὶ βραχώδεις ἐκτάσεις καὶ συναρμογὲς καὶ δια­στήματα μὲ κάποια μορφή.
Ὁ Ἄθως αὐτός εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν τέχνη νὰ κατεργαστῇ καὶ νὰ μετασχηματιστῂ ὧστε νὰ ὀνομάζεται ἀνδριάντας τοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ νὰ εἶναι ἀληθινὸς ἀνδριάντας αὐτοῦ, ποὺ μὲ τὰ πόδια του θὰ ἐγγίζῃ τὴ θάλασσα, μὲ τὸ ἕνα χέρι θὰ ἀγκαλιάζῃ καὶ θὰ ὑποβαστάζῃ πόλη ἰκανὴ νὰ περιλάβῃ 10.000 κατοίκους.
Μὲ τὸ δεξί χέρι κρατῶντας φιάλη νὰ χύνῃ ἀπὸ αὐτὴ σπονδὲς πρὸς τιμὴ τῶν θε­ῶν ὁλόκληρο ποταμὸ ποὺ θὰ ρέῃ ἀκατάπαυστα καὶ θὰ ἐκβάλλῃ στὴ θάλασσα. Τὰ χρυσὰ καὶ χαλκὰ καὶ τὰ ἐλεφάντινα καὶ τὰ ξύλινα καὶ τὰ ἔγχρωμα ἔργα, ὅλες τὶς μικρὲς καὶ ἀγοραστὲς εἰκόνες ποὺ τὶς κλέβουν ἄς τὶς ἀφήσουμε».
Αὐτά, ἀφοῦ ἄκουσε ὁ Ἀλέξανδρος, θαύμασε τὴν τόλμη τοῦ καλλιτέχνη, ἐπαίνεσε τὴν πεποίθησή του καὶ πρόσθεσε: «Ἄσε τὸν Ἄθω νὰ μένει στὴ θέση του, ἀρκεῖ ὅτι εἶναι μνημεῖο τῆς ὕβρεως τοῦ βασιλιᾶ (ἐννοούσε τὸν Ξέρξη, ποὺ εἶχε ἐπιχειρήσει νὰ κατασκευάσῃ διώρυγα). Ἐμένα θὰ μὲ κάνῃ γνωστὸ ὁ Καύκασος καὶ τὰ Ἠμωδά ὄρη (Ἱμαλάια) καὶ ὁ Τάναης καὶ ἡ Κασπία θάλασσα. Οἱ πράξεις μου θὰ εἶναι οἱ εἰκόνες μου...]
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Δεινοκράτη ήταν και η θεμελίωση της Αλεξάνδρειας το 325 π.Χ. στην τοποθεσία της αρχαίας αιγυπτιακής πόλης Ρακώτις, εκτιμώντας ότι η πόλη θα εξελισσόταν σε μεγάλο εμπορικό κέντρο λόγω του εξαιρετικού λιμένα, που κατασκεύασαν οι μηχανικοί Διάδης και Χαρίας, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Δεινοκράτη.
Τα όρια της Αλεξάνδρειας σχεδίασε ο ίδιος ο Αλέξανδρος, εμπνευστής του φιλόδοξου ονείρου μιας πόλης με επιβλητικά ανάκτορα, πολυτελέστατα κτίρια, περίτεχνους ναούς και πολλούς πνεύμονες πράσινου.
Ο αρχιτέκτονας Δεινοκράτης ο Ρόδιος ανέλαβε την πολεοδόμηση και την ανέγερση των βασιλικών κτιρίων, κατασκευάζοντας μια πόλη – πρότυπο για την εποχή εκείνη.
Ήταν ο εμπνευστής του τύπου «Καννάβου», που αποτέλεσε αργότερα το πρότυπο για τη δημιουργία πολλών νέων πόλεων.
Την χώρισε σε πέντε περιφέρειες, που ενώνονταν με φαρδείς δρόμους, ενώ σε όλο το μήκος των δύο κεντρικών λεωφόρων, πλάτους 22 μέτρων η καθεμιά, υπήρχαν στοές.
Σημεία αναφοράς για τον επισκέπτη ήταν τα ανάκτορα, το θέατρο, η αγορά, ο ναύσταθμος με τις τεράστιες αποθήκες, οι βασιλικοί κήποι, το Μουσείο, το Σώμα, όπου για πολλούς βρισκόταν θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος, αλλά και η Βιβλιοθήκη και ο Φάρος.
tribune

Το σκοτεινό πείραμα του ανθρώπου για «ζευγάρωμα» με τους πιθήκους


Ο «πιθηκάνθρωπος» είναι ένα υποθετικό υβρίδιο ανθρώπου με χιμπατζή καθώς η ομοιότητα στο DNA των ανθρώπων με των πιθήκων είναι τόσο μεγάλη που μπορεί να επιτρέψει συζητήσεις για την δημιουργία που θα «γεφυρώσει» την εξέλιξη του είδους.
Το DNA των πιθήκων σε σχέση με αυτό των ανθρώπων είναι όμοιο κατά 95% ενώ το κωδικοποιημένο DNA έχει 99% ομοιότητα ανάμεσα στα δύο είδη.
Αυτή όμως η υπόθεση έχει επιχειρηθεί στο παρελθόν να γίνει πράξη. Στην Σοβιετική Ρωσία την δεκαετία του 1920 ένας Ρώσος επιστήμονας ο Ίλια Ιβάνοβιτς Ιβάνοφ επιχείρησε να δημιουργήσει το εν λόγω υβρίδιο με έναν κάπως ανορθόδοξο τρόπο που δεν οδήγησε στην επιτυχία.
Ο Ιβάνοφ επιχείρησε να γονιμοποιήσει ωάριο από θηλυκό χιμπατζή με το σπέρμα του. Όμως απέτυχε να δημιουργήσει μία εγκυμοσύνη.
Το 1929, οργάνωσε την αντίστροφη τακτική επιχειρώντας να χρησιμοποιήσει σπέρμα από ανθρωποειδή σε γυναίκες εθελοντές. Τα πειράματά του όμως καθυστέρησαν εξαιτίας του θανάτου του τελευταίου του ουραγκοτάγκου. Αργότερα όμως ο Ιβάνοφ έπεσε σε δυσμένια και στάλθηκε από την Σοβιετική κυβέρνηση στην περιοχή του Καζακστάν, όπου πέθανε δύο χρόνια μετά.
Αργότερα, το 1977 ο ερευνητής Μάικλ Μπέντφορντ ανακάλυψε ότι το ανθρώπινο σπέρμα μπορούσε να διαπεράσει το προστατευτικό μέρος των αυγών του γίββωνα, ενός είδους μαϊμούς.
Όμως το συμπέρασμά του κατέληξε στο ότι μάλλον δεν μπορεί το ανθρώπινο σπέρμα να εισέλθει στους μηχανισμούς αναπαραγωγής των ανθρωποειδών. Το 2006, έρευνα υποστήριξε ότι κατά τη διάρκεια την σταδιακής εξέλιξης των ειδών ήταν εφικτή η συνεύρευση ανθρωποειδών με ανθρώπους με σκοπό την αναπαραγωγή.
Επιστημονικά δεν υπάρχει απόδειξη για την ύπαρξη υβριδίου ανθρωποειδών-ανθρώπων. Στην δεκαετία του 1970 ένας χιμπατζής με ασυνήθιστα ανθρώπινη συμπεριφορά θεωρήθηκε πιθανώς «πιθηκάνθρωπος», όμως έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο απέδειξαν ότι βιολογικά ο Όλιβερ δεν ήταν παρά μία πιο έξυπνη έκδοση ενός χιμπατζή που στο εργαστήριο φαινόταν ως κανονικός χιμπατζής.
Μέχρι σήμερα δεν έχει καταστεί εφικτό να υπάρξει «πιθηκάνθρωπος», όμως με ελπίδες από τις ανακαλύψεις παλαιοντολόγων για την σύνδεση ανθρώπων ανθρωποειδών στα πρώτα στάδια της εξέλιξης και οι ελπίδες του Όλιβερ από την δεκαετία του 1970, οι λάτρεις του μυστηρίου και της επιστήμης ελπίζουν ότι κάποια στιγμή θα καταφέρουν το μέχρι στιγμής αδύνατο, όπως συνήθως συμβαίνει στην επιστήμη.

Αυτό είναι το βότανο της μνήμης!


Χρησιμοποιείται στην Κινεζική Ιατρική εδώ και 5000 χρόνια για την υγεία του εγκεφάλου και της αναπνευστικής οδού.
Οι δραστικές ουσίες των φύλλων του είναι αποτελεσματικές στα προβλήματα συγκέντρωσης και μειωμένης μνήμης. Ο λόγος για το Ginkgo Biloba - Τζίνκο Μπιλόμπα.
Οφέλη:
Διευρύνει τα αγγεία και βελτιώνει τον μεταβολισμό και τη λειτουργία του εγκεφάλου.
Εμποδίζει την αρτηριοσκλήρυνση.
Μειώνει τον κίνδυνο εμφράγματος.
Βοηθά να διατηρούνται ζεστά χέρια και πόδια.
Αδύνατη μνήμη.
Κατάθλιψη.
Ημικρανία.
Εμβοές.
Γεροντική άνοια.
Ανακουφίζει από πονοκεφάλους που οφείλονται στην κακή κυκλοφορία.
Είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό βότανο. με ιδιαίτερες ιδιότητες στο κυκλοφορικό και ειδικά στον εγκέφαλο.
Περιγραφή
Η χρήση των φύλλων του Ginkgo Biloba (σαλιβουρία ή γίνκο το δίλοβο, Ginkgo biloba) στην ιατρική πρωτοεμφανίστηκε στην Κίνα το 2800 π.Χ. Κλινικά δεδομένα έδειξαν ότι το Ginkgo Biloba είναι αποτελεσματικό στην αύξηση της ροής του αίματος στα άκρα και τον εγκέφαλο.
Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι τα φύλλα του Ginkgo Biloba μετριάζουν τις δυσμενείς επιδράσεις του παράγοντα ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων, συμπεριλαμβανομένων των φλεγμονωδών αντιδράσεων που σχετίζονται με τη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Χρήσεις του βοτάνου
Το Ginkgo Biloba χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τη θεραπεία της αρτηριακής ανεπάρκειας (χαμηλή ροή αίματος), βοηθώντας στη βελτίωση της κυκλοφορίας σε όλα τα μέρη του σώματος συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου, των χεριών και των ποδιών.
Επίσης, βοηθά στην πρόληψη των δυσμενών επιδράσεων του παράγοντα ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων (PAF) σε αρκετούς ιστούς του σώματος. Έχουν επίσης καταγραφεί βελτιώσεις στην αλλεργική απόκριση (π.χ. στο άσθμα).
Ωφέλεια λήψης συμπληρώματος Ginkgo biloba
Το Ginkgo Biloba χρησιμοποιείται για περιπτώσεις κυκλοφορικών προβλημάτων και άλλων σχετιζόμενων διαταραχών όπως είναι ο βόμβος (κουδούνισμα των αυτιών), το Αλτσχάιμερ, η ζαλάδα, το σύνδρομο Raynauds, το μούδιασμα και το μυρμήγκιασμα, η ημικρανία, οι δυσλειτουργίες στύσης, η φλεγμονή και διαταραχές στην πνευματική και εγκεφαλική λειτουργία.
Ανεπαρκής Κυκλοφορία του Αίματος στον Εγκέφαλο
Το Ginkgo Biloba βοηθά στη διατήρηση της κυκλοφορίας του αίματος στον εγκέφαλο, όταν λαμβάνεται σε δοσολογίες τουλάχιστον 120mg εκχυλίσματος ημερησίως και για χρονικό διάστημα ενός χρόνου. Με τη λήψη αυτή μειώνονται σημαντικά οι ίλιγγοι, οι κεφαλαλγίες, ο βόμβος και οι συναισθηματικές διαταραχές.
Μνήμη και Συγκέντρωση
Τα εκχυλίσματα Ginkgo Biloba σε δοσολογία τουλάχιστον 150mg ημερησίως βελτιώνουν τη μνήμη. Αυτό έχει αποδειχθεί σε διπλές τυφλές δοκιμές ελέγχου με placebo σε άτομα με κακή μνήμη η οποία εμφανίζεται στην γεροντική άνοια. Περαιτέρω μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι το Ginkgo Biloba βελτιώνει τη μνήμη και την ακοή στους ηλικιωμένους.
Το Ginkgo Biloba μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για το βόμβο των αυτιών και μπορεί να βελτιώσει την ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι το Ginkgo Biloba έχει θεραπευτικές ιδιότητες σε άτομα με Αλτσχάιμερ σε πρώιμο στάδιο, καθώς επίσης και σε περιπτώσεις άνοιας πολυεμφρακτικού τύπου.
Ανεπαρκής Κυκλοφορία του Αίματος στα Πόδια
Μελέτες έχουν δείξει ότι το Ginkgo Biloba βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στα κάτω άκρα μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο τον πόνο κατά το περπάτημα και επιτρέποντας την αύξηση των διανυόμενων αποστάσεων.
Αναστολή του PAF/αντιαλλεργικό
Ο παράγοντας ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων (PAF) είναι υπεύθυνος για τις αλλεργικού τύπου ανοσολογικές αποκρίσεις όπως είναι η κατακράτηση υγρών, ο ερεθισμός του δέρματος, η δυσκολία στην αναπνοή και άλλες σοβαρές φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Τα υψηλά επίπεδα PAF σχετίζονται επίσης με καταστροφή των νευρικών κυττάρων και μειωμένη κυκλοφορία του αίματος στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Η δράση του Ginkgo Biloba έχει μελετηθεί σε άτομα με αλλεργίες στη σκόνη και τη γύρη, καθώς και σε άτομα με άσθμα.
Αντιοξειδωτικό
Το εκχύλισμα Ginkgo Biloba έχει αποδειχθεί ότι έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και προστατεύει αποτελεσματικά τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα των μεμβρανών. Έχει δράση στον εγκέφαλο, τον αμφιβληστροειδή του οφθαλμού και το καρδιαγγειακό σύστημα.
Το Ginkgo Biloba έχει αποδειχθεί ότι δρα θεραπευτικά στην εκφύλιση της ωχράς κηλίδας του αμφιβληστροειδούς, η οποία προκαλεί μείωση ή ακόμα και απώλεια της όρασης. Επίσης, μελέτες έχουν δείξει ότι βοηθά στη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Στον εγκέφαλο, το Ginkgo Biloba μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη των διαταραχών που οφείλονται στην ηλικία και επηρεάζουν τη νοητική λειτουργία.
Βόμβος (κουδούνισμα των αυτιών) και Ισορροπία
Σύμφωνα με μελέτες ελέγχου, το Ginkgo Biloba μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τον βόμβο των αυτιών και τα προβλήματα ισορροπίας
Προτεινόμενες δοσολογίες
Μέρος του φυτού που χρησιμοποιείται: Φύλλα.
Εκχύλισμα φύλλων: 80–150mg ημερησίως.
Παρενέργειες και προφυλάξεις
Δεν έχουν σημειωθεί σημαντικές παρενέργειες κατά τη χρήση του Ginkgo Biloba. Επίσης, δεν έχουν καταγραφεί σε κλινικές δοκιμές σημαντικές παρενέργειες σε άτομα που λάμβαναν 600mg εκχυλίσματος φύλλου σε μία δόση. Ελαφρές παρενέργειες περιλαμβάνουν γαστρεντερικές διαταραχές και κεφαλαλγίες. Δεν συνιστάται η χρήση του Ginkgo Biloba σε παιδιά.
Υποσημείωση: Κλινικές έρευνες έδειξαν ότι δεν επηρεάζεται ο καρδιακός ρυθμός, η πίεση του αίματος και η συγκέντρωση της χοληστερόλης ή των τριγλυκεριδίων στο αίμα σε άτομα που βρίσκονταν σε θεραπεία με Ginkgo biloba.
Αλληλεπιδράσεις και αντενδείξεις
Τo Ginkgo Biloba δεν θα πρέπει να χορηγείται σε άτομα που ακολουθούν θεραπεία με αντιπηκτικά, όπως η ηπαρίνη και η βαρφαρίνη.
To περίφημo δέντρο Ginkgo Biloba και η παιδεία
To Ginkgo Biloba (Γκίνγκο Μπιλόμπα) είναι δέντρο. Φτάνει μέχρι τα 35 μέτρα ύψος. Αγαπημένο δέντρο των Κινέζων και των Ιαπώνων που το χρησιμοποιούσαν για ενίσχυση της λειτουργίας του εγκεφάλου, βελτίωση της μνήμης και της συγκέντρωσης και βελτίωση της κυκλοφορίας.
Θεωρείται η «μαγική» φυσική θεραπευτική ουσία που δυναμώνει εκπληκτικά τη μνήμη και την εξυπνάδα. Φύεται και στην Ελλάδα. Οι νεότερες έρευνες επιβεβαίωσαν με πανηγυρικό τρόπο τις απόψεις των Κινέζων και των Ιαπώνων. Πάνω από 400 διπλές τυφλές μελέτες επιβεβαιώνουν τα οφέλη του τζίνγκο.
Θεωρείται το ανθεκτικότερο δέντρο του πλανήτη στις προσβολές των εντόμων, στις ασθένειες που προέρχονται από βακτηρίδια και μύκητες καθώς και στις επιπτώσεις από τη μόλυνση του περιβάλλοντος.
Στην Κίνα εθεωρείτο ιερό δέντρο και στην κινέζικη material medica αναφέρεται ήδη από το 2.800 π.Χ. Στην νεότερη εποχή επανεξήχθη από την Κίνα σε διάφορες περιοχές του κόσμου, όπου καλλιεργείται κυρίως για τα σχήματος ανοιχτής βεντάλιας φύλλα του, τα οποία έχουν εξαιρετικές φαρμακολογικές ιδιότητες.
Σήμερα στις χώρες της Δύσεως κατέχει την κορυφαία θέση στην συνταγογράφηση βοτανικού σκευάσματος για την μνήμη και την ενδυνάμωση των εγκεφαλικών λειτουργιών. Οι παρατηρήσεις αυτές έχουν δει το φως της δημοσιότητας και σε έγκυρα ιατρικά περιοδικά. Σε πολλές αμερικανικές πόλεις το έχουν φυτέψει στους αυτοκινητόδρομους, ενώ στη Λάρισα ο δήμος έχει κοσμήσει την πόλη με το Ginkgo.
Όπως γράφει ο καθηγητής Ιατρικής, το Ginkgo λόγω της βελτίωσης που επιφέρει σε όλο το σώμα, έχουν παρατηρηθεί καλά αποτελέσματα στην αντρική στύση (που είναι αγγειακό φαινόμενο), στη ζάλη, στην ημικρανία και στον ίλιγγο (αν οφείλεται σε κακή αιμάτωση του αφτιού), στη γεροντική άνοια (αρτηριοσκλήρωση) και στη νόσο του Parkinson (αν είναι αγγειακή η αιτία) και προπάντων στη νόσο του Αλτσχάϊμερ.
Στο διεθνές ιατρικό περιοδικό – μεγάλου κύρους – Lancet, στις 7 Δεκεμβρίου 1992 οι καθηγητές Ιατρικής στο Μάαστριχ της Ολλανδίας, T. Kλάϊνεν και Πολ Κνίπσιλντ εξέτασαν το Ginkgo και ισχυρίστηκαν ότι οι ίδιοι θα το έπαιρναν, αν είχαν πρόβλημα στη μνήμη ή αν είχαν συμπτώματα εγκεφαλικής ανεπάρκειας. Κleijnen J. & Knipschild P. Ginkgo Biloba Lancet 340, 1136-9,1992.
Η γερμανική κυβέρνηση έχει συστήσει την επιτροπή Ε αποτελούμενη από κορυφαίους γερμανούς επιστήμονες αντίστοιχο του FDA και πληροφορεί υπεύθυνα το λαό για την αξία διαφόρων σκευασμάτων. Δημοσιεύονται στην εφημερίδα της κυβέρνησης και δεν τα αμφισβητεί κανένας, π.χ. ο κράταιγος κάνει για την καρδιά και την πίεση. Παίρνει αριθμό κυκλοφορίας Γερμ. 1349.99.99. Αρ. Μονογραφίας επιτροπής Ε Φεκ 1/3.1.84.
Κανένας δεν διανοείται να πει οτιδήποτε. Συνιστά λοιπόν η Γερμανική κυβέρνηση υπεύθυνα, μέσω της επιτροπής Ε για τη μνήμη και την κυκλοφορία στον εγκέφαλο Ginkgo Biloba. Αυτή τη στιγμή πωλούνται στη Γερμανία περισσότερα από 100 εκατ. κουτιά το χρόνο, συνταγογραφούνται και οι Γερμανοί τα θεωρούν ιδανικά για τη μνήμη.
Ενώ υπάρχουν αποδεδειγμένα αυτές οι ιδιότητες η πλειονότητα των Ελλήνων τις αγνοεί. Η γνώση αυτή για το Ginkgo πρέπει να περάσει στα παιδιά μας. Θα τα βοηθήσει φοβερά στο σκληρό αγώνα της μάθησης. Θα βελτιώσει τη συγκέντρωσή τους, μιας και το Ginkgo παράγει ντοπαμίνη που βοηθά στη συγκέντρωση. Όλοι οι δάσκαλοι βλέπουν καθημερινά στις τάξεις παιδιά που δεν μπορούν να συγκεντρωθούν στο μάθημα.
Έχουμε κάνει προσπάθειες με αρκετούς Διευθυντές σχολείων και από το βήμα αυτό τους ευχαριστώ δημοσίως, που έχουμε φυτέψει Ginkgo Biloba σε αρκετά σχολεία. Θα πληροφορήσουμε τα παιδιά για τις ιδιότητες του Ginkgo Biloba και θα είναι ευχής έργον να το χρησιμοποιήσουν για τη βελτίωση της μνήμης τους, ειδικά την περίοδο των εξετάσεων. Ευχής έργον θα είναι επίσης να ασχοληθούν κάποιοι επαγγελματικά με αυτό. Μια φυτεία π.χ. 200 δέντρων παρέχει αρκετό υλικό για να γεμίσουν πολλά μπουκάλια.
Πασιφανές είναι πως χρειάζεται και η συσκευασία από ανάλογη επιχείρηση. Αυτά μας λείπουν. Περισσότερο όμως μας λείπει η πληροφόρηση. Είναι ασφαλές το Ginkgo; To Ginkgo θεωρείται πολύ ασφαλές, χωρίς παρενέργειες. Το μόνο που πρέπει να προσέξουμε – συνιστούν οι ειδικοί – είναι να μην χορηγείται μαζί με ασπιρίνη ή όσοι έχουν ιστορικό αιμορραγικού εγκεφαλικού ή λαμβάνουν τακτικά αντιπηκτικά, όπως είναι η κουμαδίνη (Coumadin).
Ολοκληρώνω την μελέτη αυτή με μια συζήτηση με έναν κορυφαίο καθηγητή ψυχιατρικής σε Αμερικανικό Παν/μιο – ηλικίας 86 χρονών – ο οποίος έπαιρνε 4 χάπια Γκίνγκο την μέρα. -Πολλά δεν είναι γιατρέ; -Όχι, μου είπε. Ακολουθώ τις οδηγίες (guidelines) της Αμερικανικής ψυχιατρικής εταιρείας. Είναι το μυστικό της ζωτικότητάς μου, πνευματικής και σωματικής. Δόξα τω Θεώ, σε αυτή την ηλικία με τη βοήθεια του Γκίνγκο είμαι εντελώς καλά. Εδώ στην Ελλάδα ελάχιστοι ξέρουν να το χρησιμοποιούν, πρόσθεσε με παράπονο.
Όπως γράφει ο καθηγητής Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής του Παν/μίου Αθηνών κ. Στέφανος Καραγιαννόπουλος: «το Γκίνγκο Μπιλόμπα είναι ο τελευταίος μεγάλος έρωτας της γηριατρικής. Πολύ μεγάλος έρωτας!».

Ανεξερεύνητοι κόσμοι στον πλανήτη Γη



Ο μικρός μας πλανήτης είναι ακόμα γεμάτος μυστικά και άγνωστες γωνιές που αναμένουν να χαρτογραφηθούν, καθώς και πολλά είδη άγνωστων οργανισμών προς ανακάλυψη και μελέτη
Μπορεί το Curiosity της NASA να μη βρήκε μεθάνιο στην ατμόσφαιρα του Αρη την περασμένη εβδομάδα, κάνοντας την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στον «κόκκινο πλανήτη» λιγότερο πιθανή, αλλά ας μη στενοχωριόμαστε.
Γιατί, ο δικός μας μικρός γαλάζιος πλανήτης είναι ακόμα γεμάτος μυστικά, με πολλές ανεξερεύνητες γωνιές που αναμένουν να χαρτογραφηθούν, και πολλά είδη άγνωστων οργανισμών προς ανακάλυψη και μελέτη από τους ειδικούς.
Οι ζούγκλες
Στις σκοτεινές ζούγκλες με πυκνή βλάστηση, όπως αυτές στη Λατινική Αμερική ή στη νοτιοανατολική Ασία, κρύβονται πολλά είδη ζώων και φυτών που ακόμα δεν γνωρίζουμε. Κάποια από τα φυτά αυτά ίσως έχουν θεραπευτικές ιδιότητες που μπορεί να μας φανούν χρήσιμες ενάντια στις σύγχρονες ασθένειες. Νέα είδη έρχονται στο φως κάθε χρόνο από γενναίες ομάδες βιολόγων και φωτογράφων που αφιερώνουν την καριέρα τους στον «ιερό» αυτό σκοπό.
Τον Αύγουστο, επιστήμονες ανακάλυψαν το ολινγκίτο (Bassaricyon neblina), ένα νέο σαρκοφάγο θηλαστικό που μοιάζει με αρκουδάκι και ζει στις ζούγκλες του Ισημερινού και της Κολομβίας. Το ολινγκίτο είναι το πρώτο σαρκοφάγο θηλαστικό που ανακαλύφθηκε τα τελευταία 35 χρόνια και, σύμφωνα με τον Kristofer Helgen από το Smithsonian's National Museum of Natural History των ΗΠΑ, που ηγήθηκε της αποστολής, το γεγονός αυτό δείχνει ότι η φύση του πλανήτη μας δεν έχει εξερευνηθεί πλήρως.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από τα πολλά είδη πουλιών, ερπετών, αμφίβιων και εντόμων που έρχονται στο φως κάθε χρόνο. Το 2013, 140 νέα είδη καταγράφηκαν από το International Institute for Species Exploration at Arizona State University, στις ΗΠΑ.
Ωκεανοί και άβυσσος
Τα βάθη των ωκεανών και των θαλασσών, που αποτελούν τα 2/3 της επιφάνειας του πλανήτη, είναι άλλο ένα πεδίο γεμάτο άγνωστα πλάσματα. Με μικρά υποβρύχια και ειδικές κάμερες, οι θαλάσσιοι βιολόγοι, ακολουθώντας τα χνάρια του περίφημου Γάλλου ωκεανογράφου Ζακ-Ιβ
Κουστό, έχουν βρει μόνον ένα μικρό μέρος από αυτά. Η άβυσσος, δηλαδή η ζώνη των ωκεανών βάθους μεταξύ 4.000 και 6.000 μέτρων, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μια και τα πλάσματα που κρύβονται στο απόλυτο σκοτάδι της είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστούν.
Από τα 6.000 μέτρα και κάτω ξεκινά η «Ζώνη του Αδη», που αρχίζει από τον πυθμένα του ωκεανού και περιλαμβάνει ρήγματα που φθάνουν τα 10.000 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Το πιο βαθύ γνωστό ρήγμα είναι το «Ρήγμα της Μαριάννας» στο βορειοδυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, ο πυθμένας του οποίου φθάνει τα 10.911 μέτρα.
Οι πρώτοι επισκέπτες στον πυθμένα του «Ρήγματος της Μαριάννας» ήταν οι ωκεανογράφοι Jacques Piccard και Don Walsh το 1960, οι οποίοι παρατήρησαν ίχνη θαλάσσιας ζωής. Ο γνωστός Καναδός σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον το επισκέφθηκε ξανά το 2012, με το υποβρύχιο σκάφος «Deepsea Challenger».
Πάγοι και φλοιός της Γης
Οι πάγοι των πόλων και ο φλοιός της Γης δρουν ως «αποθήκες» της φυσικής ιστορίας, γεμάτες παγωμένα μαμούθ, ανθρώπους των σπηλαίων και οστά δεινοσαύρων και άλλων προϊστορικών ζώων. Εκτός από αυτά, όμως, φιλοξενούν και ζωντανούς οργανισμούς, όπως εξτρεμόφιλα βακτήρια στους πάγους, στο χώμα και σε θερμές πηγές νερού στο φλοιό της Γης.
Επίσης, στο έδαφος πιθανότατα να υπάρχουν άγνωστα έντομα ή μικρά ζώα που δεν γνωρίζουμε ακόμα. Στο Βόρειο Πόλο, η ομάδα της μικροβιολόγου Lyle Whyte από το McGill University ανακάλυψε το βακτήριο Planococcus halocryophilus που πολλαπλασιάζεται στους -15°C, φαινόμενο-ρεκόρ για ένα ζωντανό οργανισμό, και επιβιώνει μέχρι και στους -25°C.
Μικροβιόκοσμος
Τέλος, εξαιρετικά μυστηριώδης είναι και ο αόρατος με γυμνό μάτι κόσμος των μικροβίων, ο οποίος κρύβει τόσο κινδύνους όσο και άγνωστους θησαυρούς. Νέοι παθογόνοι ιοί και ανθεκτικά στα αντιβιοτικά βακτήρια προκαλούν νέες επιδημίες κάθε τόσο, που απαιτούν την ετοιμότητα των αρχών και των επιστημόνων για να τις αντιμετωπίσουν. Από την άλλη πλευρά, τα μικρόβια συχνά μας χαρίζουν πολύτιμα προϊόντα, όπως αντιβιοτικά και ένζυμα, που δεν βρίσκονται αλλού στη φύση.
Επίσης, η συμβίωσή τους μαζί μας αποδεικνύεται συχνότερα ωφέλιμη παρά επιβλαβής. Η εξερεύνηση απόμακρων σημείων της Γης για την ανακάλυψη νέων μικροβίων συνεχίζεται ακόμα με πάθος. Το 2004, ο Αμερικανός βιολόγος Craig Venter οργάνωσε μία αποστολή με το προσωπικό του σκάφος Sorcerer ΙΙ, η οποία σκοπό είχε τη συλλογή δειγμάτων νερού από διαφορετικά σημεία των ωκεανών και την ανακάλυψη νέων μικροβιακών ειδών.
Τα κίνητρά του, βέβαια, δεν ήταν αμιγώς ρομαντικά, αφού η ανακάλυψη νέων μικροβίων πιθανόν να οδηγήσει στην ανακάλυψη νέων ενζύμων που θα αποτελέσουν νέους πανάκριβους καταλύτες για μία μεγάλη ποικιλία βιοχημικών διεργασιών, όπως η παραγωγή βιοκαυσίμων, στο πλαίσιο της συνεργασίας του Ινστιτούτου για το οποίο ο ίδιος εργάζεται, με τη γνωστή πετρελαιοβιομηχανία ExxonMobil.
Εν κατακλείδι, ο πλανήτης μας είναι ακόμα γεμάτος εκπλήξεις, με ίσως χιλιάδες νέα είδη ζωντανών οργανισμών που δεν έχουν ανακαλυφθεί. Το να γνωρίζουμε όσο το δυνατόν περισσότερα για τα ζώα, τα φυτά και τους μικροοργανισμούς που ζουν σε γη και θάλασσα δεν είναι πολυτέλεια ή κάτι το ασήμαντο.
Είναι κάτι το άκρως απαραίτητο για την αυτογνωσία μας ως φιλοξενουμένων αυτού του πλανήτη, το οποίο θα μας επιτρέψει να προφυλασσόμαστε με σιγουριά από τους κινδύνους της φύσης και να απολαμβάνουμε με ευγνωμοσύνη τα ανεκτίμητα δώρα της.
Γεώργιος Ευθημίου: διδάκτορος Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Surrey και επιστημονικού συνεργάτη στο Τμήμα Βιολογίας του ΕΚΠΑ
gefthimiou@biol.uoa.gr

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Εικόνες από τα ομορφότερα κάστρα της Ευρώπης - Ανάμεσα τους και των Ιπποτών στη Ρόδο



Από τη Ρουμανία στην Ισπανία, από τη Σκωτία στην Ουγγαρία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, αλλά και ένα αγαπημένο κάστρο από την Ελλάδα.
Τα κάστρα πάντα έπαιζαν σημαντικό ρόλο στην ευρωπαϊκή ιστορία. Το Boredpanda έδωσε τον λόγο στους αναγνώστες του για να ψηφίσουν και να "ανεβάσουν" στη σελίδα του τα αγαπημένα τους από τη Γηραιά Ήπειρο.
Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν εκατοντάδες καλοδιατηρημένα κάστρα που μπορεί να επισκεφθεί κανείς. Ανάμεσα τους και το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου των ιπποτών ή Καστέλο της Ρόδου.
Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου είναι κτίσμα του 14ου αιώνα που κατασκευάστηκε από τους Ιωαννίτες ιππότες ,οι οποίοι κατείχαν τη Ρόδο και ορισμένα άλλα νησιά όπως το Καστελόριζο από το 1309 έως το 1522, στη θέση παλαιότερης βυζαντινής ακρόπολης του 7ου μ.Χ αιώνα. Το παλάτι εκτός από διοικητικό κέντρο των Ιπποτών και κατοικία του Μεγάλου Μαγίστρου ήταν επίσης έδρα της άρχουσας κοινωνικής και πνευματικής τάξης της Ρόδου.
Εσείς μπορείτε να μπείτε στη σελίδα, να ψηφίσετε ή να αναρτήσετε το δικό σας αγαπημένο κάστρο από τη χώρα μας ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα επιθυμείτε. Για την ώρα, υπάρχουν 218 καταχωρήσεις. Και η "καστρολογία" καλά κρατεί.
Σημειώνεται ότι το κτηριακό συγκρότημα του κάστρου της Πράγας είναι το μεγαλύτερο του είδους του στον κόσμο, καθώς φτάνει τα 570 μέτρα σε μήκος και τα 130 μέτρα πλάτος και στεγάζει σχεδόν τα πάντα που αφορούν την ιστορία αυτού του έθνους: από τα διαμάντια του στέμματος, μέχρι τα γραφεία του προέδρου και τη μεγαλύτερη εκκλησία της Πράγας. Επίσης προσφέρει την καλύτερη θέα της πόλης.
Από την άλλη, το Neuschwanstein στη Γερμανία, είναι ένα από τα πιο "εμπορικά" της Ευρώπης μιας και κάθε χρόνο το επισκέπτονται πάνω από 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι από όλο τον πλανήτη. Έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες και αποτέλεσε την έμπνευση για τη δημιουργία του παλατιού της Σταχτοπούτας της Disney.
Δείτε τα κάστρα που ξεχώρισαν μεταξύ άλλων, οι αναγνώστες του Boredpanda:
Trakai Castle, Λιθουανία

Colomares Castle, Ισπανία

Peles Castle, Sinaia, Ρουμανία

Bojnice Castle, Σλοβακία

Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου , Ρόδος

Bran Castle, Τρανσιλβανία, Ρουμανία

Prague Castle, Τσεχία

Rock-of-cashel, Ιρλανδία

Corvin Castle Hunedoara, Ρουμανία

Castle Island, Lough Key, Ιρλανδία

Hochosterwitz, Αυστρία

Neuschwanstein Castle, Γερμανία

Cochem Castle, Γερμανία

Stalker Castle, Σκωτία

Swallow's Nest, Yalta, Κριμαία

Hohenzollern Castle, Γερμανία

Mont-Saint Michel, Γαλλία

Neuschwanstein Castle, Γερμανία

Lichtenstein Castle, Γερμανία

Πηγή: news247.gr

Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

EΠIΣTHMONIKA «εγκεκριμένος» Ο EMΠOΛA. H ΛYΣH ΓIA TH «ΣΩTHPIA» TOY ΠΛANHTH!

Η έξαρση του ιού Έμπολα αυτό το χρονικό διάστημα ―Αύγουστος 2014― στον κόσμο μας, μου θύμισε την υποσημείωση/βιβλιογραφική αναφορά 586Β που έχω βάλει στο βιβλίο μου (από το 2009), και αποφάσισα να παραθέσω όλο το άρθρο από το οποίο πήρα το απόσπασμα Είναι άκρως ενδιαφέρον… (Σημ. Α. Α.)
Έμπολα
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΒΑΓΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ NEXUSHELLAS
Στο ετήσιο Συνέδριο της Ακαδημίας Επιστημών που διοργανώθηκε πρόσφατα στο Τέξας των ΗΠΑ, ο βραβευμένος ως «Επιστήμονας της Χρονιάς» για το 2006, δρ. Έρικ Πιάνκα,
πρότεινε ως αποτελεσματικότερη λύση στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού
την εξόντωση του 90% των κατοίκων του πλανήτη με τον ιό Ebola Reston.
Ωστόσο, όσο τρομακτικές κι αν ήταν οι προτάσεις του «έγκριτου» καθηγητή, πιο τρομακτικό ήταν το γεγονός ότι οι σύνεδροι (κορυφαίοι ακαδημαϊκοί και επιστήμονες) τον χειροκροτούσαν επί ώρα όρθιοι, με μεγάλο ενθουσιασμό…
«Με αερόβιο Έμπολα, έχουμε θνησιμότητα 90% στους ανθρώπους. Σκοτώνοντας ανθρώπους. Σκεφτείτε το…».
δρ. Έρικ Πιάνκα, καθηγητής Ζωολογίας
στο Τμήμα Εξελικτικής Βιολογίας του πανεπιστημίου του Τέξας

H ιδεολογία του θανάτου

Δεν είναι η πρώτη φορά που τα σχέδια των «ολίγων και εκλεκτών» για μαζική εξόντωση πληθυσμών βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Ωστόσο, τα όσα ειπώθηκαν το απόγευμα της 5ης Μαρτίου 2006 στο 109ο ετήσιο Συνέδριο της Ακαδημίας Επιστημών στο Tέξας των HΠA (πανεπιστήμιο Lamar, 3-5 Μαρτίου 2006) υπήρξαν άκρως ανησυχητικά για το μέλλον του πλανήτη – παρά τον ενθουσιασμό και την… αισιοδοξία των συνέδρων.
Eric PiankaΟύτε λίγο ούτε πολύ, το τιμώμενο πρόσωπο της εκδήλωσης με το βραβείο τού πλέον διακεκριμένου επιστήμονα της πολιτείας για το 2006, ο δρ. Έρικ Πιάνκα (Eric R. Pianka), πρότεινε τη χρήση ενός αερόβιου τύπου του ιού Έμπολα για την ταχύτατη εξόντωση του 90% του παγκόσμιου πληθυσμού, προκειμένου «να σωθεί ο πλανήτης»!
Το εν λόγω Συνέδριο ήταν μια από εκείνες τις κλειστού χαρακτήρα εκδηλώσεις, στις οποίες σύσσωμα τα μέλη των τοπικών και εθνικών Αμερικανικών Ακαδημαϊκών Κοινοτήτων (πανεπιστημιακοί, επιστημονικοί ερευνητές και «επίλεκτοι» φοιτητές) συγκεντρώνονται για να ανταλλάξουν απόψεις και να χαράξουν κοινές πολιτικές πάνω σε ζητήματα τόσο των επιμέρους επιστημών τους, όσο και της τρέχουσας κοινωνικής και πολιτικής επικαιρότητας.
Forrest Mims
Forrest M. Mims
Πέρα όμως από τις ανορθόδοξες διακηρύξεις του δρ. Πιάνκα, το Συνέδριο χαρακτηρίστηκε και από ένα κλίμα μυστηρίου. Όπως αναφέρει ο πρόεδρος του Τμήματος Περιβαλλοντολογικών Επιστημών του Τέξας και μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών, Φόρεστ Mιμς (Forrest M. Mims), τη στιγμή της απονομής του βραβείου, ένας από τους αξιωματούχους της Ακαδημίας ανάγκασε τον εικονολήπτη που κάλυπτε το γεγονός να εγκαταλείψει την αίθουσα. O Mιμς, ξεχνώντας για λίγο την ακαδημαϊκή του ιδιότητα και ενθυμούμενος τη μακρά του θητεία ως επιστημονικός ανταποκριτής, έβγαλε από την τσάντα του ένα μικρό σημειωματάριο και κατέγραψε λεπτομερώς τα όσα ακολούθησαν.
O εξαιρετικά αγαπητός, όπως φάνηκε από την ενθουσιώδη υποδοχή της οποίας έτυχε, δρ. Πιάνκα, μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών και διακεκριμένος οικολόγος (!), ξεκίνησε την ομιλία του εξηγώντας ότι η παγκόσμια Kοινή Γνώμη δεν είναι ακόμα έτοιμη να ακούσει τα όσα εκείνος επρόκειτο να πει.
Ακολούθως, και χωρίς να παρουσιάσει κανένα στοιχείο που να στηρίζει την άποψή του, εξέφρασε την εκτίμηση ότι η Γη δεν είναι σε θέση να διατηρήσει ζωή στο μέλλον χωρίς τη λήψη «δραστικών» μέτρων, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι μόνη εφικτή λύση θα ήταν η μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού στο 10% περίπου των σημερινών του επιπέδων. «O πόλεμος και οι λιμοί δεν επαρκούν», ανέφερε με έμφαση.«Αντίθετα, οι επιδημίες προσφέρουν τον πλέον αποτελεσματικό και ταχύ τρόπο για την εξάλειψη δισεκατομμυρίων (ανθρώπων) που θα πρέπει σύντομα να πεθάνουν, εάν είναι να βρεθεί λύση στην πληθυσμιακή κρίση»(!).
Τα παραπάνω λόγια του καθηγητή συνοδεύονταν από την προβολή εικόνων των τεσσάρων ιπποτών της Αποκάλυψης, οι οποίες αντικαταστάθηκαν από μια σειρά νεκροκεφαλών – μία από αυτές, με κόκκινα φώτα στη θέση των ματιών.
«Το AIDS δεν είναι αρκετά αποτελεσματικό, επειδή δρα υπερβολικά αργά» προσέθεσε, εξηγώντας ότι η επικρατέστερη «υποψήφια» λύση για την εξόντωση του 90% του πληθυσμού φαίνεται να είναι ένα είδος μεταδιδομένου από τον αέρα ιού Έμπολα (Ebola Reston). Kι αυτό, εξαιτίας τόσο των υψηλότατων ποσοστών θνησιμότητας που παρουσιάζει (περίπου 90%), όσο και του γεγονότος ότι προκαλεί τον θάνατο μέσα σε λίγες μόνο ημέρες.
Ιός ΈμπολαO ιός «Ebola Reston»
O Ebola Reston είναι η μοναδική, μέχρι στιγμής, μετάλλαξη του θανάσιμου ιού έμπολα, η μετάδοση της οποίας γίνεται από αέρος, χωρίς την επαφή σωματικών υγρών που είναι απαραίτητη για τη μετάδοση του «κλασικού» Έμπολα.
H εν λόγω μετάλλαξη παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1989, στο Reston της Virginia των HΠA, σε πιθήκους που είχαν εισαχθεί από τις Φιλιππίνες. Ωστόσο, είχε διαπιστωθεί ότι δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο.
Σύμφωνα με τους επιδημιολόγους, αυτός είναι και ο μοναδικός λόγος για τον οποίο δεν έχει παρατηρηθεί, μέχρι στιγμής, κάποια σχετική παγκόσμια επιδημία, καθώς τα ανθρώπινα θύματα του «κλασικού» Έμπολα (ο οποίος ενδημεί κυρίως σε χώρες της κεντρικής Αφρικής) πεθαίνουν μέσα σε μία εβδομάδα, προτού προλάβουν να τον μεταδώσουν. Αν ο Έμπολα μεταδιδόταν από αέρος, η εξάπλωσή του θα ήταν ταχύτατη και μοιραία για τους ανθρώπους.
Μικρή «λεπτομέρεια», την οποία ο «ιδεολόγος» πανεπιστημιακός παρέλειψε να αναφέρει:
«Συνήθως, τα θύματα του ιού δεν πεθαίνουν από την ακατάσχετη αιμορραγία που προκαλείται, αλλά από το σοκ, καθώς ουσιαστικά βιώνουν τα όργανα τού πεπτικού τους συστήματος να «ρευστοποιούνται»…
Μετά από μια σύντομη παρεμβολή ζητημάτων περί περιβαλλοντικής πολιτικής, ο δρ. Πιάνκα προσέθεσε στις μακάβριες προτάσεις του και το επιχείρημα της παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης:
«Και τα ορυκτά καύσιμα εξαντλούνται. Επομένως, πιστεύω ότι ίσως θα έπρεπε να μειώσουμε (τον παγκόσμιο πληθυσμό) στα δύο δισεκατομμύρια, περίπου το ένα τρίτο του σημερινού πληθυσμού».
Ωστόσο, όπως αποδείχτηκε, η μεγαλύτερη έκπληξη της εκδήλωσης δεν ήταν οι απροκάλυπτες δηλώσεις του δρ. Πιάνκα, όπως χαρακτηριστικά ανάφερε ο Mιμς –ένας από τους ελάχιστους παρευρισκόμενους που εκδήλωσαν τη δυσφορία τους, ο οποίος έδωσε και τις πληροφορίες για τα τεκταινόμενα. Όταν ο Πιάνκα τελείωσε τις παρατηρήσεις του, το κοινό χειροκρότησε. Και δεν ήταν το ήπιο, ευγενικό χειροκρότημα που τα ακροατήρια επιφυλάσσουν για τους κακούς ή βαρετούς ομιλητές. Ήταν ηχηρό, ζωηρό και ενθουσιώδες!».

Oι «εκλεκτοί»

Αργότερα, ζητήθηκε από τον δρ. Πιάνκα να σχολιάσει κατά πόσον άλλες ασθένειες θα ήταν αποτελεσματικές για τη δραστική μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού. «Ξέρετε, και η Γρίππη των Πτηνών είναι καλή!» απάντησε, προκαλώντας γέλια στο κοινό. Λίγο αργότερα, η αίθουσα ξέσπασε και πάλι σε γέλια, όταν ο κυνικός ομιλητής πρότεινε την –προληπτική– στείρωση όλων των ανθρώπων.
Το σκεπτικό της παραπάνω προκλητικής δήλωσης ήταν ότι οι ευφυείς και προβληματισμένοι για το μέλλον του πλανήτη πολίτες, κάνουν λίγα ή καθόλου παιδιά, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται οι ηλίθιοι και αδιάφοροι άνθρωποι, που τεκνοποιούν χωρίς μέτρο! Σημειωτέον ότι, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ο καθηγητής θεωρεί ως κληρονομικό ζήτημα (!) την ευφυΐα και την οικολογική συνείδηση, αδιαφορώντας πλήρως για τον ρόλο της παιδείας και, ως εκ τούτου, η λύση που προτείνει για το πρόβλημα αυτό είναι η εξόντωση των «μη φυσικά χαρισματικών»…
Στις ερωτήσεις πολιτικού περιεχομένου που του απευθύνθηκαν, ο Πιάνκα καταφέρθηκε κατά των Αμερικανών πολιτικών (και, κυρίως, κατά του Aλ Γκορ) επειδή, στην προσπάθειά τους να γίνουν αρεστοί στα πλήθη, δεν τολμούν να κάνουν την παραμικρή αναφορά στο «καίριο» ζήτημα του υπερπληθυσμού.
Όταν δε του επισημάνθηκε ότι η θετική αντίδραση του ακροατηρίου του Συνεδρίου δεν είναι καθόλου ενδεικτική της υποδοχής που θα είχαν οι ιδέες του από το ευρύ κοινό και ρωτήθηκε εάν θα τολμούσε να εκθέσει την ιδεολογία του και σε ευρύτερα ακροατήρια, εκείνος έδωσε μια αινιγματική απάντηση: «Απευθύνομαι μόνο στους αλλαξοπιστήσαντες»· απάντηση που προκαλεί έντονο προβληματισμό ως προς το κατά πόσον οι απόψεις του είναι προσωπικές ή αποτελούν θέσεις κάποιας κλειστής ομάδας, οργάνωσης ή οικολογικού χαρακτήρα καταστροφολογικής αίρεσης, της οποίας αποτελεί εξέχον μέλος (o ακριβής όρος που χρησιμοποίησε ήταν converted – convert= μετατρέπομαι, αλλάζοντας το θρήσκευμά μου).

Ένοχη σιωπή

Αξιοσημείωτα είναι τα σχόλια των φοιτητών του στην ιστοσελίδα του –στη συντριπτική τους πλειοψηφία ιδιαίτερα εγκωμιαστικά για τον ίδιο και τις ιδέες του–, από τα οποία προκύπτει ότι την ίδια ακριβώς επιχειρηματολογία είχε αναπτύξει και στις πανεπιστημιακές του διαλέξεις.
Σε ιδιαίτερη ηλεκτρονική επικοινωνία που είχε μαζί του ο Φόρεστ Mιμς, ο Πιάνκα θέλησε να υπερασπιστεί τις ιδέες του, διευκρινίζοντας ότι η πρόκριση του Έμπολα για την ταχύτατη εξάλειψη του παγκόσμιου πληθυσμού δεν κρύβει σε καμία περίπτωση ρατσιστικές απόψεις!
Σύμφωνα με τα γραφόμενά του, παρόλο που ο συγκεκριμένος φονικός ιός ευδοκιμεί αυτή τη στιγμή μόνο στις αφρικανικές χώρες, σε αερόβια μορφή «θα μπορούσε πολύ εύκολα να εξαπλωθεί στην Ευρώπη και την Αμερική από έναν και μόνο μολυσμένο επιβάτη αεροπλάνου. O Έμπολα δεν κάνει φυλετικές διακρίσεις!».
Όπως ανέφερε και στην ομιλία του, η μαζική εξάλειψη του παγκόσμιου πληθυσμού με μια πρωτοφανή σε θύματα επιδημία θα συμβεί όσο ακόμα αυτός θα βρίσκεται εν ζωή (ο Πιάνκα είναι σήμερα 75 ετών, γεννημένος το 1939)…
Το γεγονός ότι η συντελειακή αυτή «οικολογική» ιδεολογία τυγχάνει, όπως όλα δείχνουν, μεγάλης αποδοχής σε Ακαδημαϊκούς και Πανεπιστημιακούς κύκλους των HΠA, με πιθανή πρόσβαση και σε βιολογικά εργαστήρια, καθιστά τις απόψεις του ιδιαίτερα επικίνδυνες.
Aρκεί να παρατηρήσουμε ότι η βράβευσή του ως «επιστήμονα της χρονιάς» για το 2006 δεν ματαιώθηκε μετά την αποτρόπαιη ομιλία του, ενώ μέχρι και σήμερα, η Aκαδημία Eπιστημών του Τέξας δεν έχει βγάλει καμία ανακοίνωση αποκήρυξης των ιδεών του.
Πόσο «παράλειψη» μπορεί να θεωρηθεί άραγε το ότι κανένας μεγάλος ειδησεογραφικός οργανισμός δεν έκανε την παραμικρή αναφορά στην εξαιρετικά ανησυχητική αυτή είδηση; Αντίθετα, τα όσα έλαβαν χώρα στο Συνέδριο αναμεταδόθηκαν μόνο από το Διαδίκτυο και σε περιορισμένη κλίμακα…
Σημειωτέον ότι η διένεξη μεταξύ των Φόρεστ Mιμς και δρ. Πιάνκα ενδέχεται να λάβει και δικαστικό χαρακτήρα, καθώς ο Mιμς θεωρεί απαραίτητη την παραπομπή του για παρότρυνση σε γενοκτονία, ενώ ο συνεργάτης του στο Ινστιτούτο Discovery, Oυίλλιαμ Nτέμπσκι (William Dembski) έχει ενημερώσει για την εν λόγω ομιλία το Τμήμα Εσωτερικής Ασφαλείας των HΠA (Department of Homeland Security), ως πρόσκληση σε πράξη βιοτρομοκρατίας.

Αλήθειες και ψέματα

Είναι σημαντικό εδώ να διευκρινιστεί ότι η επιβάρυνση του περιβάλλοντος δεν αποτελεί απευθείας συνέπεια του (υπαρκτού) προβλήματος του υπερπληθυσμού. Οι πλέον ανησυχητικές από τις επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στη φύση που, σε αντίθεση με τον υπερπληθυσμό, απειλούν άμεσα το μέλλον της ανθρωπότητας και του πλανήτη (φαινόμενο του θερμοκηπίου, επακόλουθη αλλαγή του παγκόσμιου κλίματος κ.λπ.), προέρχονται περισσότερο από τον ενεργειακό προσανατολισμό της ανθρωπότητας, παρά από τον αριθμό των μελών της.
Αρκεί να αναλογιστούμε ότι οι ετήσιες εκπομπές ρύπων ορισμένων μεμονωμένων και μαστιζόμενων από υπογεννητικότητα ευρωπαϊκών κρατών είναι πολλαπλάσιες από αυτές ολόκληρης της αφρικανικής ηπείρου, όπου και παρατηρείται το φαινόμενο των οικογενειών με διψήφιο αριθμό παιδιών.
Αν οι ακαδημαϊκοί κύκλοι των HΠA ενδιαφέρονταν τόσο πολύ για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του πλανήτη, θα έπρεπε ίσως να ασχολούνται περισσότερο με τις έρευνες γύρω από την ανάπτυξη εναλλακτικών πηγών ενέργειας, παρά με την προληπτική εξόντωση των μαζών…
Ίσως οι ισχυροί της Γης, διαθέτοντας πλέον την απαιτούμενη τεχνολογία, δεν βλέπουν καμία χρησιμότητα στη συντήρηση των μαζών –του «πολύτιμου» φτηνού εργατικού δυναμικού του παρελθόντος–, των οποίων η συστηματική εκμετάλλευση τούς διασφάλισε όλο τον πλούτο και την εξουσία που κατέχουν σήμερα… HN