Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

ΘΑΛΑΣΣΑ

 Τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στο ακρογιάλι.

 Στην ήρεμη θάλασσα, όλοι είναι καπεταναίοι.

 Η φύση έχει τέσσερα μεγάλα σκηνικά -τις εποχές του χρόνου- και τους ίδιους ηθοποιούς -τον ήλιο, το φεγγάρι και τ’ άστρα- αλλά συνεχώς αλλάζει τους θεατές.

 Στο διαστημόπλοιο γη δεν υπάρχουν επιβάτες. Είμαστε όλοι πλήρωμα.

 Η Φύση είναι ένα βιβλίο που είναι μονίμως ανοιχτό, και ο άνεμος γυρίζει τις σελίδες του.

 Όποιος στην ξέρα περπατεί και θάλασσα γυρεύει, ο διάβολος οπίσω του κουκιά του μαγειρεύει.

 Η θάλασσα κι ο αχάριστος ποτέ τους δε χορταίνουν.

 Η θάλασσα δεν πίνεται, δοκιμάζεται.


Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή
που δεν την αρμενίσαμε ακόμα


Πήρα χαρτί κι ένα στυλό να γράψω για εσένα

Θάλασσα του κόσμου μια, δεν είσαι με κανέναν
Στον Πόρφυρα εσκότωσες μα στη ζωή χαρίζεις
τα κάλλη σου, την ομορφιά σε ανθρώπους πλημμυρίζεις

Είσαι κακιά και όμορφη στη θέα σου σαλεύω
πήρες ψυχές αγνές-τους λύτρωσες, το ξέρεις
Πήρες τα όνειρα παιδιών που παίζαν με γαλήνη
πήρες και γηρατειά πολλά κι ας μην είχανε φτάσει


 «Όποιος θέλει να μάθει να προσεύχεται, πρέπει να πάει στη θάλασσα.»
Χέερτ Χέερτσεν


Τα κύματα σου Θάλασσα χτυπάνε τη ψυχή μου
μόνο φουρτούνες μου' δωσες, χαρά καμιά δεν είχα
Οι αστερίες μέσα σου κοντεύουνε να φτάσουν
στον νυχτωμένο ουρανό τη θέση τους να πάρουν


Για σένα μίλησαν πολλοί με θέρμη και με μίσος

αγάπες φιλοξένησες γιατί αγαπάς τους πάντες
Μα τους μισείς ταυτόχρονα γιατί όλοι σε πληγώνουν
σου ρίχνουν λάδι και μπετόν για να σε στερεώσουν 

Δρόμος είσαι Θάλασσα για ξένες πολιτείες
που όλοι μας θα θέλαμε να δούμε να χαρούμε
Μα την Ιθάκη σαν θα βρω, θα' ρθώ να σου χαρίσω
όλα τα πάθη, τις χαρές για σε θα χαραμίσω



Είσαι κακιά και όμορφη στη θέα σου παγώνω

πήρες ψυχές αγνές-τους λύτρωσες, το ξέρεις
Πάρε κι εμένα θάλασσα να φύγω απ' τον κόσμο
που μοναχά με πρόδωσε με δάκρυ και με πίκρα
Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ’ την καρδιά μου και κάν’ την νησί
του ανέμου αγρίμι


 Θάλασσες, μέσα στα μάτια σου θάλασσες
και με ταξίδευες, σαν το καράβι κι έλεγες:
Θα σ’ αγαπώ με τα καλοκαίρια
με τρικυμίες και με βροχές
με μαξιλάρι τα δυο μου χέρια
θα ονειρεύεσαι ό,τι θες
Κλαίγω και βαριαστενάζω
Και τη θάλασσα κοιτάζω
Για δυο μάτια ζαχαρένια
Που μου λείπουνε στα ξένα

Θάλασσα λυπήσου
Λίγο πια και μένα
Φέρε το πουλί μου
Από τα ξένα